KENDİNİ BULMAK İSTEYENLER?Edebiyat
Puan vermedi·272 syf.··
Beğendi
·2022 38. kitabı
·25 günde okudu
·Okunma: 06 Ağustos 2022 17:42
Belirsizlikler, kararsızlıklarla dolu her taraf; varlığımıza bile yabancıyız. Çevremizin beklentilerini karşılamak için heder ediyoruz koskoca ömrümüzü. Yaşam sürüyor ama baş karakter ben değilim. Oyuncuyum, kuklayım, başkasının senaryosunda figüranım. Bir kere olsun neyi sevdiğim, hissettiğim, arzuladığım sorulmadı. Hep bana verilen yönergeleri, direktifleri yaptım. Uyacaksın dediler, uydum. Çıkmayacaksın dairenin etrafından dediler, çıkmadım. Ne söylenirse, istenirse harfiyen yerine getirdim. Kaybettim, kendimi kaybettim. İçimden geçenleri ifade edemeyen biri olup çıktım. Doldum; içim acıyla, sancıyla doldu. Savaşı kaybetmiş asker gibi bozguna uğradım. Ama ondan bir farkım vardı; mücadele edemedim, sesimi çıkaramadım, yalnızca seyirci kaldım yaşadıklarıma. Başkalarının mutluluğunu kendi mutluluğumdan üstün gördüm. Benliğimi yok saymanın dehşetini aradan uzun zaman geçince anladım. Yalnızlığın girdabına saplanmaktan duyduğum korku rüzgar gülüne çevirdi. Esinti nereden gelirse oraya savruldum. İçimi koskocaman bir boşluk hissi kapladı. O eksikliği doldurmak için kalabalıklara, gürültülere karıştım. Dipten gelen sessiz çığlığı dindirmek mümkün müydü? Anlam anlam diye haykıran o uğultuyu geçici şeylerle ikame etme sevdası sarmıştı. Tek yolun zenginliğin verdiği rahatlıktan geçtiğini, ne kadar çok mala sahip olursam o kadar sevileceğimi sanmıştı(m) Kabul görmek, beğenilmek adına atmadığı(m) takla, yapmadığı(m) hokkabazlık kalmamıştı. Piyasa üretirsen, çoğaltırsan gününü gün edersin diyordu. Sevinmiştik, dünyaya huzur ve bolluk geleceği düşüncesi hoşumuza gitmişti. Zenginliğin belirli kesimde artarken, gönüllerin zamanla çölleşeceğini nereden bilebilirdik? Trenin son surat giderken raydan çıkacağı kimsenin aklına gelmemişti. Sonunda hızın, hırsın, rekabetin oluşturduğu iklim hepimizdeki güzelliği katletti. Kullanım aracı olan nesnelerin yüceltilmesiyle insanın tahtı yerinden sarsıldı. Etik ve ahlaki değerlerin, toplumu ayakta tutan dinamiklerin köküne kibrit suyu çakılarak ortalık ateş aldı. Kapana sıkışıp kalmış tedirgin, ürkek, endişeli farelere döndük. Koştuk, kaçmaya çalıştık dur durak bilmeden. Kaçışımız kimdendi, nereyeydi bu koşuş? Özümüzden, hislerimizden kaçıyorduk. Dısarının etkisi içeriye ağır bastığından düşüncelerimiz de bundan nasibini aldı. Artık bahsedilmeye değer bulmadığımız, saklanması gereken fikirlere dönüştü. Bilincimize çıkamadan dipte ölü gibi yatarak etkisiz, cansız, şuur kazandırmaktan uzak halet-i ruhiye içinde kalakaldık. Koşuş, kendiliğimi eritme pahasına; taktir gördüğüm, gerçek fikirlerimi saklayarak sevilmek için çırpındığım, sırf aralarında olayım yeter diye baktığım o güvenli sandığım limanaydı. Aldandığım, sıkıştığım bu diyardan çıkıp; kendilik bilincimi oluşturabilmek, birey olmak için ne yapmam gerekiyordu? Sanırım hastalığımın kökenini derinlemesine inceleyip, içsel güç merkezlerimizi bularak ilk adımı atmak işlevsel olacaktır. Prangalar vurup özgürlüğümüzü ketleyen, korkulara zerk ederek hareketsizleştiren, yaşamı doyasıya yaşamamıza engel olan unsurlar üzerine kafa yorup; canlılık kaynaklarımızı, desteklerimizi bulmak istiyorsanız " Kendini Arayan İnsan" sizin bu yolculuğunuzda büyük yardımcınız olacaktır. Psikolojiye ilgi duyan ya da duymayan herkesi ilgilendiriyor. Tek kelimeyle "HARİKA" bir eser. Okursanız eminim faydası dokunacaktır. Kitapla, hoş sohbetle, güzellikle kalın
·
165 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.