Barış Bıçakçı'dan okuduğum ilk öykü kitabı. Yirmi dört başlıktan oluşan beş kişilik bir ailenin hayatını okuduğumuz kitap. Öyküler bir ailenin ortanca çocuğunun hayatını, anılarını anlatmasından oluşuyor ama bu yirmi dört başlığının altındaki her bir öykü ayrı ayrı okunabilir. Birbiriyle bağlantılı öyküler değiller.
Kitapta anılarını paylaşan ailenin ortanca çocuğunun adını bilmeden onu okumaktayız. Bu kitabı okurken yer yer hüzünlendim yer yer sinirlendim yer yer duygulandım. Çünkü bizden içimizden şeyler vardı. Sizde okuduğunuzda buna benzer şeyler bende yaşadım diyeceğiniz sizi geçmişe götürecek bir kitap.
Kitabın en can alıcı cümlesi ise kitabı özetler nitelikte. Kitaba adını da vermiş ''Aramızdaki En Kısa Mesafe'' başlığı altındaki öyküde geçen ''Hiçbir şey göründüğü, hatta yaşandığı gibi değil! Her şey hatırlandığı gibi.'' cümlesidir. Bu cümle küçüklüğümüzde yaşadığımız çoğu şeyin hatırladıklarımızdan ibaret olduğunu gösteren çok güzel bir cümle. Severek okuduğum bu kitabı gönül rahatlığıyla sizlere de tavsiye ederim.
·
114 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.