Nefret Oyunu'nu çok severek okumuş biri olarak Sally Thorne'dan bir kitap daha okumayı çok istiyordum, bu yüzden bu kitap için epey heyecanlıydım. %99 Benim, Nefret Oyunu kadar çok sevilmiyor olsa da okumaya başlarken ön yargılı değildim. Sonuçta renkler ve zevkler meselesi... Ama kitabı sevmedim. O kadar sevmedim ki anlatmaya neresinden başlasam bilmiyorum.
(Devamı spoiler içerir.)
Yazarın bazı konulardan bahsedip daha sonra o konuları hiç gündeme getirmemesi kitabın en büyük sorunlarından biriydi. Mesela kitabın başında Darcy bir barda çalışıyordu ama Tom geldikten sonra bir daha barın muhabbeti bile geçmedi. Sözde Darcy çalışmaya devam etti ama bara hangi aralıkta gidip geldiği ve kendisini rahatsız eden korumayla aynı yerde çalışmaya nasıl devam ettiği muammaydı. Mesela Darcy'nin ailesinden bahsedildi ama kitap boyunca ailesi bir kere bile Darcy'i arayıp sormadı. Halbuki kalp rahatsızlığı yüzünden herkesin Darcy'e hassas davrandığından bahsedilmişti. Mesela tadilat yapılırken büyükannenin, eve tarot kartları gizlediği fark edilmiş ve başka yerlerde de kartlar olabilir, bu kartlarla bize bir mesaj vermeye çalışıyor olabilir falan denmişti. Fakat konu orada kaldı, bir daha konuşulmadı bile. Kitap bu şekilde bahsi açılıp sonra da unutulan konularla doluydu.
Sonra kitaptaki çoğu olay o kadar amaçsızdı ki “neden” diye sormak istedim. Neden büyükanne, Tom'un Darcy'e aşık olduğunu öğrenenince apar topar Darcy'i yurt dışına yolladı? Neden Tom, Darcy'e deli gibi aşık olmasına rağmen Megan'la 8 yıl beraber oldu hatta ona evlenme teklifi etti? Neden Megan, tüm bunları bilirken hatta Darcy'e “Tom en çok Noel'de mutlu olurdu çünkü seni göreceğini bilirdi, sen olmazsan tüm enerjisi biterdi” diyecek kadar durumun vahametinin farkındayken 8 yıl bu adamla beraber olmaya devam etti? Cidden neden yani? Kaldı geriye cevapsız sorular.
Darcy ile Tom'un ilişkisi desem, aşkla uzaktan yakından alakası yoktu. Aralarında fiziksel bir çekim vardı ama Darcy'nin aklının fikrinin bu oluşu ve habire Tom'un kaslarından, çekiciliğinden ve yakışıklılığından dem vuruşu bıkıp usandırıcı bir seviyedeydi. Mesela Nefret Oyunu'ndaki Lucy'de gayet atılgan bir karakterdi ve sık sık Josh'un dış görünüşünden bahsederdi ama onunki rahatsız edici bir boyutta değildi. Darcy'ninki ise patavatsızlık ile sığlık arasında bir noktadaydı.
Ayrıca bunların haricinde de karakterleri sevmedim. Darcy'nin, küfürlü konuşmaları ve alfayı tepsit edeceğim diye insanları aşağılaması; Tom'un, bir türlü aşkının arkasında durmayıp Darcy ile arasındaki fiziksel çekimi bile yok sayması ve finaldeki olaydan sonra ikizler artık kendisini sevmeyecek diye çalışanlarını arkasında bırakması; Jamie'nin, Tom ile Darcy'nin ilişkisine çomak sokup durması ve Darcy'nin özel hayatı hakkında bu kadar rahat olup habire bu konuda şakalar yapması hiç hoşuma gitmedi.
Darcy ile Tom'un yaptığı şu ilan-ı aşk konuşması da bana fenalıklar geçirtti:
Tom: Hep bana aşıktın ve bana olan aşkını kaybetmemek için aşık olma ihtimalin olan adamlarla takılmadın.
Darcy: Sen de bana aşıktın o yüzden neredeyse Megan'la evlenecek olmak seni mahvediyordu.
E, evlenme teklifi etmeseydi o zaman. Tom'un başına silah mı dayadılar Megan'la evlensin diye? Tom da Darcy de birbirine aşıktı ama bir araya gelemedikleri için birbirlerini unutmak adına başkalarını kullandılar işte. Bunu da romantize etmenin alemi yok yani.
Tom'un finalde çekip gitmesi ve evi Darcy ile Jamie'nin bitirmesi de saçma olaylardan biriydi. Biri bankacı, diğeri barmen-fotoğrafçı olan ve konu ile hiçbir ilgisi olmayan iki kardeş, eski bir evin restorasyonunu bitirdi demek. Hımm, peki. Pembe gözlüklerle hayata bakarsak her şey mümkün tabii.
Sonuç olarak, kitap kötüydü. Karakterleri, kurgusu, işlenişi, her şeyi kötüydü. Bu kitap ile Nefret Oyunu'nu kıyaslamak istemiyorum ama Nefret Oyunu için yazılmış sahne haricinde bu kitaba dair hiçbir şeyi sevmediğimi söylemem de kıyaslama yapmak olmaz bence.
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.