Çürüme benim okumak istediğim kitaplardan biriydi, zorlu bir okuma olacağını tahmin etmiştim ama bu kadarını beklemiyordum. Merakla başladım kitaba, sakin sakin, sindirerek okumak istediğim içinde beş günlük bir okuma planı oluşturmuştum. Ama ne yazık ki planım tutmadı. Bildiğimi bilmediğimle, aklımı gönlümle çarpıştırıp, ruhumda fırtınalar estirdi kitap.
Kendini üstün ve mükemmel gören, hattâ Tanrıcılık oynayan İnsan'nın ne kadar sefilleşebildiğini, içten içe çöküşünü, çürümesini, hızla tükettiğimiz mutluluğu, sevgiyi, aşkı ; içine boşalttığımız, değersizleştirdiğimiz, anlamlarını kendimize göre değiştirdiğimiz inancı, kardeşliği, iyiliği, adaleti, güzelliği, aileyi, ahlâkı ana karakter Öncü'nün yaşadıkları, iç hesaplaşmaları, duygusal iniş/çıkışları, gel/gitleri ile yüzümüze bir tokat gibi çarpıyor Emre Timur.
Yaptığı trafik kazası sonucu, sıradan hayatı altüst olan, yaşadığı vicdan azabı, iç hesaplaşmaları ile hayatı ve ailesi dağılan ana karakterimize son darbeyide felek vurur. Gizli bir örgüt emrinde toplumsal adaleti sağlamak için çalışmaya başlayan yani katil olan Öncü'nün Masum ile gülümseten , kan kardeşi Kader ile düşündüren diyalogları, iç monologları, okura darbe üstüne darbe vuruyor...
Ve sevgili 
emre timur der ki ; "Sahte sırıtışlar, başarı lafları, ve kabak gibi görünenlerle işim olmadı. Cemiyet içinde, pırıl pırıl bir bilinçle, gündüzün ortasında yaptığıyla ilgilenmiyorum insanın. O rol. Bayramlaşma sırasındaki traşlı, parfümlüyü anlatanlar anlatsın. Dekorasyoncu değilim ben. İnsanın hasta, deli, sapkın yanları benim için mühimi. İnsan hiddetinde, insan şehvetinde saklı. Gözleri kanlı intikam hırsıyla yananı, kafasını duvara çakanı yazıyorum ben. "
“Evet, durmak bir ölüm çeşididir. Yani bir şeylerin değişmeyi durdurduğu huzurlu hayat çürümedir. Ama yok olmamak için çırpınmak, acı ile güçlenmek, çığlık atmak ve hatta can çekişmek, yaşamaktır. Yaşamak için geldik, çürümek için değil.”
Huzurunuzu kaçıracak bir kitap :-) Okuyun, okutun.
emre timur der ki ; "Sahte sırıtışlar, başarı lafları, ve kabak gibi görünenlerle işim olmadı. Cemiyet içinde, pırıl pırıl bir bilinçle, gündüzün ortasında yaptığıyla ilgilenmiyorum insanın. O rol. Bayramlaşma sırasındaki traşlı, parfümlüyü anlatanlar anlatsın. Dekorasyoncu değilim ben. İnsanın hasta, deli, sapkın yanları benim için mühimi. İnsan hiddetinde, insan şehvetinde saklı. Gözleri kanlı intikam hırsıyla yananı, kafasını duvara çakanı yazıyorum ben. "
“Evet, durmak bir ölüm çeşididir. Yani bir şeylerin değişmeyi durdurduğu huzurlu hayat çürümedir. Ama yok olmamak için çırpınmak, acı ile güçlenmek, çığlık atmak ve hatta can çekişmek, yaşamaktır. Yaşamak için geldik, çürümek için değil.”
Huzurunuzu kaçıracak bir kitap :-) Okuyun, okutun.
··
1.172 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.