Uzun zamandır dostoyevski okumuyordum bu kitabı okuduktan sonra, kendimi sanki dostoyevskinin "insancıklarını" okuyormuşum gibi hissettim. Çok hüzünlendirdi bu kitap beni. Gogol'un 1800lü yıllarda rusyada ki sıradan bir devlet memurunun yaşamla mücadelesini bu kadar çıplak ve insanın içine bu kadar derinden işlemesine hayran kaldım. Bir an "Ahhh Akakiy Akakiyeviç keşke tamda şu an yanında olsaydım sana tüm paltolarımı verebilseydim" dedim. Ayrıca Gogol bu eserle öykü alanının da yeni bir çığır açmış olması ve çok fazla eleştirilere maruz kalması da dikkatimi çeken başka bir unsur oldu. Kitabın sonunda göz yaşlarınızı silmeye hazır olun.. İyi okumalar dilerim..
·
54 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.