Uzunca bir aradan sonra sonunda bir kitap okuyup bitirebilmek benim için çok değerli. Sosyal medyada sıklıkla gördüğüm için çok merak ediyordum ve sonunda ona kavuştum. Belki kitabı bitirdiğim anda gelip inceleme yazmak istemem pek de doğru değil ama zihnimde çok fazla düşünce var. Baştan şunu söylemem gerekirse Bizimle Başladı Bizimle Bitti'nin tam anlamıyla bir aşk romanı olduğunu düşünmüyorum. Evet, ortada güzel hisler üzerine kurulmuş iki farklı ilişki vardı ama kitapta bu ilişkilerin özellikle romantik yanı üzerine durulmamıştı. Ama iyi haberi vereyim yazar ikinci kitabın olacağını söylemiş! Yani bu Atlas'ı daha çok okuyabileveğimiz anlamına geliyor sanırsam. Tabii kitap Ekim'de gelecek olsa bile Türkçeye çevrilmesi muhtemelen zaman alacaktır. Ben yine de ingilizcesine ulaşırsam hemen okumayı planlıyorum. Aşkın ilişkiyi devam ettirecek temel kavram olmadığını doğru kişinin de o ilişkide yer almayabileceğini tam anlamıyla kavradım. Doğruyu söylemek gerekirse bunu kesinlikle beklemiyordum. Kitapta beni en çok memnum eden şeylerden biri neredeyse her duyguyu hissedilmiş olmamdı. Üzüldüm, sıklıkla kızdım, endişelendim bazen tebessüm ettim ama bazen de sanki yaşamadığım aşkın acısını ben çekiyormuşum gibi kahroldum. Benim kitaptan beklediğim bu değildi, bunu istememiştim ama sona geldiğimde yine de memnundum. Atlas Corrigan'a tam anlamıyla aşık oldum. Samimiyetle söylüyorum o okuduğum en iyi erkek karakterlerden biriydi. Beni üzen şeylerden birisi onu daha çok okuyabilmek ve daha fazla sahnede yer almasını isterdim. Atlas'ı bir süre Lily'nin anlatımından okuyacaksınız, ilk 100'lü sayfaları geçene kadar karşılaşmayabilirsiniz kendisiyle. Kısacası bana göre o biraz arka planda kalmıştı. Ryle'dan kitabın başında da hoşlanmamıştım. Bir an Lily'nin ona inandığı gibi ben de inanmış olsam da güvenimi yerle bir etti. Kendisine üzülmekle birlikte ondan hala hoşlanmıyorum. Ve Lily, ona çok kızdım. Ama sonra onunla gurur duydum. Aldığı kararı herkes veremezdi. İlişkisinde istismar edilen bir kadının geleceğine ilişkin nasıl kararlar aldığını ve her ilişkinin de hayal ettiğimiz gibi olmadığını okuyoruz. Lily, kesinlikle güçlü bir kadındı. Atlas'a olan hayranlığımı anlatmam için bu satırlar yetmez. Bu dünyada Atlas'ın türevlerinin olabileceğine dair bir ihtimale inanıp hayatıma mutlu ve umutlu devam etmek istiyorum. Tüm yaşananlara rağmen kıyıya ulaşabilmek kitap boyunca tuttuğumuz nefesimizi rahatlıkla vermemizi sağladı. Şunu söylemeliyim ki kitabı okurken bir yaş daha aldım, bunu sıkıcı anlamında söylemiyorum çünkü inanılmaz akıcıydı. Bir yaş daha almaktan bahsederken büyüdüğümü ve öğrendiğim çok şey olduğunu kastediyorum. Bazen hayatın pek de düşündüğümüz gibi olmadığını anladım. Bu kitap kıyıya varana kadar yüzenlerin hikayesi. Kıyıya varana kadar yüzmeye devam...
Colleen HooverBizimle Başladı Bizimle Bitti