Franz Kafka'nın bir kitabını okumaktan ziyade küçük ve savunmasız bir çocuğun, babasının baskın karakterinin gölgesinde kendini ispat etmek için gösterdiği çırpınışları okudum.
Yalnız kalmış ve babasının sevgisine kendisini layık görememis. Aralarındaki fiziksel farkin kişisel özellikler olarak da bir uçurum gibi aralarında durduğunu, babasının sarsılmaz karakterinin kendisinin zayıf ve korkak yapısıyla birebir çelişerek, ilişkilerine sirayet ettiğini düşünen bir çocuğun babasına kendisini ispat etme çabasıyla doluydu bütün kitap. Hayatındaki bütün başarısızlıklarının temelinde babasının kendisini hor görüşünün ve küçümseyişinin izleri var. Babasının baskın görüntüsü ve kişiliği karşısında hiçbir zaman savunamayacagi sebeplerini sıralamış ve ne yazik ki babası bunları hiçbir zaman okunmamış. Bu mektup ebeveyninden gelen en ufak bir degersizlik hissiyatının, bir çocuğun hayatında nasıl ömürlük tahribatlar yarattığını birinci ağızdan gösteriyor. Herkesin okuması gerektiğini düşünüyorum