Karakterler o kadar iyi tanıtılmış ki ilk sayfalarda tanıdığınız karakterlerin ilerleyen sayfalarda hangi olaya nasıl tepki vereceğini kestirebiliyorsunuz. Adeta siz de hepsiyle arkadaş olmuş gibi bir his uyanıyor içinizde. Zaman zaman "bu kadar ayrıntıya ne gerek var,içim şişti" vb. cümleler kurma ihtimaliniz olsa da kitap akıcılığını yitirmiyor. Tamam artık ayrıntılar bitsin asıl olaya gelinsin derken hızlı hızlı okuyuveriyorsunuz. Okurken de kendinizi kıtabın sonu hakkında tahminlerde bulunurken yakalıyorsunuz. Sonunda ise tanıdığınızı,arkadaş olduğunuzu düşündüğünüz karakterler size büyük bir şok yaşatıyor. "Yok artık" diyerek kapatıyorsunuz kitabın kapağını. Yazar olayı noktalayıp parçaları birleştirmeyi okura bıraktığı için bir süre olayların nedenlerini anlamakla taşları yerlerine oturtmakla meşgul oluyorsunuz.
·
41 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.