Edouard Leve, İntihar'da fazla yakın olmadığı bir arkadaşının intiharını ve onun fikir dünyasını anlatıyor. Bu noktada düşünceler ve yaşanılanlar o kadar net ve ayrıntılı ki bu arkadaşın kurgu mu gerçek mi yoksa yazarın kendisi mi olduğu tartışılır hale geliyor. Kendisinden bahsettiği şüphesi oldukça yoğun çünkü Edouard Leve kitabı editöre teslim ettikten 10 gün sonra intihar ediyor. Kurgu ve gerçek birbirinden ayrılmaz hale geliyor böylece.
Kitap boyunca intiharından söz edilen karaktere seslenir gibi bir anlatım sürüyor. Ölümle, intiharla ilgili ayrıntılı düşüncelere yer vermiş yazar. Kendini öldürmeye karar vermeden önce ne kadar düşündüğü anlaşılıyor böylece.
"Yaşamı yadsımadın, ama öteki tarafta bir şey varsa, oranın buradan daha iyi olacağını ileri sürerek, bilinmeyene düşkünlüğünü ortaya koydun."
"Ölümünün acısına arkanda bıraktıkların tek başına katlanacaklar. İntiharın bu bencil yanından hoşlanmıyordun. Ama tartınca, ölümün dinginliği yaşamının acı dolu çalkantılarına üstün geldi."
Karakterin intihar edebileceği kimsenin aklına gelmiyor, onunla konuşurken bunalımda olduğunu bile fark etmiyorlar. Yakın çevremizde intihar etmeyi düşünen bir insan olduğunu biz de anlamıyoruz, anlasak belki onu yaşamaya ikna edeceğiz. Yazarsa bu konuda şunları söylüyor: "Ölümden çok yaşamdan tat almanı senden başka sağlayabilecek biri yoktu."
Anlaşılır ki, yaşam tek başına atlatılması gereken bir savaştır. Diğer insanların sözleri ve yakınlıkları sizi bir yere kadar ayakta tutabilir. Eğer ölüm, bir insan için yaşamdan daha katlanılır bir hâle geldiyse ona yardım etmemiz mümkün değildir.
Ne olursa olsun, farazi konuşmuş sayılacağından kısa kesiyorum. Çünkü tüm ihtimaller, nedenler ve düşündükleri yazarla birlikte öldü. Kitabın bu denli kurgu-gerçeklik bulamacı olması da anlaşılmayı zorlaştırıyor.
Hüzün dolu, ölümle ilgili fikirleri okuyacağınız anlamlı bir eser.
İyi okumalar diliyorum.
··
392 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.