Zor fakat bir o kadar da verimli olan okuduğum üçüncü Saramago kitabı. Başta Körlük kitabının devamı değil heralde diye düşündüm. 150. sayfadan itibaren Körlük kitabıyla bağlantı kuruldu ve kahramanlarımız ortaya çıktı. Saramago çok farklı bir yazar. Kalemi, cümleleri üst seviye bir yazar. Körlük kitabına göre çok akıcı değildi. Yer yer koptum. Geri döndüm. Bırakmayın ilerliyor. Çevirmene ayrıca bir alkış. Çünkü noktalama işaretleri yok. Çok zor bir dil. Harika çevrilmiş.
Gelelim içeriğe,
.
.
.
Kitapta doktorun eşinin ölümünden çok etkilendim. Beklemiyordum. En azından mutlu son olur diye bekliyordum. Ama o zaman da "Görmek" kelimesinin bir anlamı kalmayacaktı. Körlük salgındı. Tek gören doktorun hanımıydı. Gördüğü için suçlu ilan edildi. Kitabın başlangıç konusu çok iyiydi. Hep kendi hayatımıza uyarladım. Tüm insanlar boş oy atıyorlar. Oy kullanma oranı çok düşük. Tüm partiler bunu araştırıyor ve hepsinin doktorun hanımın suçu olduğuna karar veriyorlar. Çünkü sağından etkilenmeyen oydu. Komiser biraz daha uğraşabilirdi. Yine harika alıntılar elde ettim.
·
46 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.