Dün bu kitap vardı yanımda. Çantam çok ağır olduğu için elimde taşıyordum. 1 yerde 1 kadın sordu, 'pardon, bu kitap nasıl acaba?' diye. Sadece güzel desem olmaz çünkü sadece güzel değil ve akıcı 1 güzellik de değil. 'güzel' dedim durdum düşündüm düşündüm 'ama çok depresif yaa' dedim hskdhsldhdk
Pessoa'nın bu kitabı müthiş 1 yorgunlukla yazdığına inanıyorum çünkü ben, kitapları okurken, yazarın hissini -yazdığı şeyle benzer olsun olmasın- çok iyi aldığımı düşünüyorum.
500 sayfa boyunca dünyanın en mutsuz ve umutsuz insanı olup şuan, en huzursuz hissettiğim dakikalarda mutlu olman huzurlu olman umutlanman şaka mı pessoa? Gerçekten şaka mı şaka olsun
3-4 gündür sabahlayıp kitabı bitirmeye hevesleniyorum. Sonra saat 9 olunca uykum geliyor, ay sabahlayamam galiba, diyorum. Saat 11 olunca ,aman ne sabahlayacağım biter elbet, diyip vazgeçiyorum. Hayat beni çok yoruyor...