spoiler içerir*
Stefan zweig kaleminden yeniden harika bir eser bitirmek çok anlamlı benim adıma. Bu kadar ön yargılı olduğum bir yazarın, tarzını en sevdiğim yazarlardan biri haline gelmesi beni baya şaşırttı.
Clarissa insanın kendinden izler bulabileceği bir kitap. Muhafazakar, çocukları hakkında kararları sadece kendisi veren, otoriter ve disiplinli bir baba figürü var. Bu yüzden Clarissa çok akıllı ve zeki bir kız olmasına rağmen pasif, sessiz bir kız. Ve iyi bir insan. Hayatlarını şekillendiren kişi babası olduğu için kendisi için önemli olan tek şey babasını utandırmamak. Katı ve gaddar biri olmakla otoriteyi karıştıran babası çocuklarına sevgi kırıntıları vermiş, içten, sıcak bir sevgiyle çocuklarına hiç sarılmamıştır. Ama çocukları da bu durumdan çok rahatsız sayılmaz. İlk bahsetmek istediğim karakter bu baba figürüydü. Çünkü günümüzdeki sevgisiz babaların asker ve legal haliydi bildiğiniz:)
Ama baba figüründen daha önemli iki karakter vardı benim için. Dr. Silberstein ve Leonard..
Dr. Silberstein nevroz hastalığıyla yakından ilgilenen sinir hastalıkları uzmanı. Ve kitapta düşüncelerini çok beğendiğim bir karakter. Üç kısımda beni gerçekten etkiledi. Birincisi Freud ile kendi düşüncelerini karşılaştırırken, ikincisi savaşa karşı tutumu ve bakış açısı ile, üçüncüsü de clarissa korkuyla çocuğunu aldırmak isterken ona yaklaşım tarzı muazzamdı. Dönem kitabı olması ve savaş dönemi yobazlıklarını ele alırsak -ki kitapta sıkça insanların kendine bakış açısının ne şekilde değişeceğinden bahsederek yobazlıklarını açıkça izah ediyor zaten Clarissa- gerçekten kendine güzel şeyler katmış bir karakter. Okuyucunun da ufkunu genişletiyor bence.
Gelelim Leonard’a.. Leonard ile Clarissa’nın aşkı beni çok etkiledi. Kişisel yorumumdur başka birine çok sıradan bir aşk gibi de gelebilir. Ayrıca iki aşık insanın savaş yüzünden ait oldukları yerde, birbirlerinin yanında olamamaları çok kırıcıydı. Bu arada Leonard gerçekten en az Silberstein kadar etkili bir karakter bence. Daha öncesinde sosyalist bir aykırıyken, Clarissa ile tanıştıkları dönemde basit insanlar diye tabir ettiği sıradan halkla iç içe olmayı sevdiğini, onlara daha fazla önem verilmesi gerektiğini savunuyordu. Fazlasıyla “Montaigne - Denemeler” kitabından bahsediyordu. Merak uyandırdı bende. Bu bile kitabın bir artısıydı.
Son olarak da farklı olabilirdi dediğim birkaç noktaya değinip bitireceğim. Clarissa kitabın adını alan ve olayları bizzat yaşayan karakter. İçsel duygularını en fazla bildiğimizde denebilir. Çünkü diğer karakterleri Clarissa karakterinin anlattığı, betimlediği kadarıyla tanıyoruz. Ancak ana karakter olmasına rağmen ciddi anlamda pasif bir kızdı bence. Biraz daha baskın karakter olmasını çok isterdim. Sürekli korkuyor, geriliyor, bunalımlar yaşıyordu özellikle son sayfalara yaklaştıkça. Elbette kolay değil yaşadıkları ama biraz fazla geldi bana. Ayrıca kitabın sonu bağlanmamıştı. Leonard’ın mektuplarını okumayı çok isterdim mesela
:( “Babası şikayet etti mi, ettiyse neler oldu? Çocuğu babasının aslında Leonard olduğunu öğrenecek mi?” gibi kafamda soru işaretleri bıraktı. Ama baya beğendim tavsiye ederim.
·
44 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.