Böyle Buyurdu Nietzsche. Kulak Verip Dinle!
Dünya Felsefe tarihinde hakkında en çok kitap ve makale yazılmış, felsefeye ilgi duyan hemen hemen herkesin ilgisine Mazhar olup, hayranlığını kazanmış, çarpıcı düşünceleriyle kendisinden sonra gelen pek çok düşünüre ilham kaynağı olmuş, buna karşılık belki de en yanlış anlaşılıp, yanlış değerlendirilmiş filozofların başında Friedrich Nietzsche geliyor denilse asla mübalağa edilmiş olmaz. Gerçi Nietzsche anlaşılmama konusunda çaba göstermiş bir filozoftur. Bunun sebebini; "Bir filozofun en büyük korkusu anlaşılmamak değil, anlaşılmaktır" diyerek kendisini takip edenlere tuzaklarla dolu bir yol döşemiştir. Kendisini belkinin filozofu olarak gören Nietzsche; " Beni insanlar şimdi değil, 100 yıl sonra anlayacaklar" diyerek kendisiyle ilgili bulunduğu kehanetin gerçekleştiğini, onun popüler bir Filozof olmasından çıkarabiliriz.
Peki 19.y.y tartışmasız en büyük filozofu olan Nietzsche'yi günümüzde böylesine popüler yapan nedir? Hristiyanlık ve onun Tanrı'sına karşı korkmadan ve çekinmeden özgün bir şekilde meydan okuyup, dize getirmesi mi? Ya da çekiçle yaptığı felsefesinin günümüz değerlerine ağır bir darbe vurması mı? İşte bu sorulara yanıt vermesi dışında, araştırmacı yazar ve felsefeci İsmet Zeki Eyüpoğlu, bu çok değerli eserinde; Nietzsche'nin gerek yaşadığı çağını gerek sanat, insan, tarih anlayışını ve gerekse filozofun felsefesini biz okurlara olabilecek en anlaşılır biçimde yorumlayarak, filozofu anlamamıza yardımcı olmuştur. Eserde, aforizmalar ve Eyüpoğlu'nun, filozofun felsefesine getirdiği yorumlar insanın başını döndüren cinsten ve neredeyse her satırı alıntı olarak paylaşılabilir nitelikteydi. Şimdi birazda filozofun çok kısa bir şekilde sıradışı felsefesinden bahsetmek istiyorum.
Nietzsche'nin temel felsefesi Üst-insandir. Üst-insan; çağını aşan, geleceğe uzanan, yaratıcı gücüyle insanlığı aydınlığa kavuşturan yüce bir baştır. Onun üst-insanı iyinin ve kötünün ötesinde olup kendisine dayatılan ahlak yerine kendi ahlak değerlerini yaratabilen yüce bir insandır.
Hani okuyanlar bilecektir. 
Nietzsche Ağladığında kitabında filozofa ait popüler bir söz var: "Beni öldürmeyen acı güçlendirir" işte filozofun bu sözü söylemesinin nedeni şudur: Nietzsche yaşamın her yönüyle kabul edilmesini ve insanın kaderini sevmesini söyler. Mutluluk kadar acı da yaşamın bir parçasıdır. Hatta mutlu olabilmek için acı çekmek gereklidir. Nietzsche’ye göre acılar, bizi olgunlaştıran, yoğuran ve bizi biz yapan olaylardır. Ona göre, hayat ve onun getirdiği acılar reddedilmesi gereken şeyler değil; aksine dolu dolu yaşanması ve sonuna kadar tadına varılması gereken şeylerdir.
Nietzsche, insanların sahip oldukları ahlakın, mitsel bir saçmalık olduğunu ve derhal yıkılması gerektiğini söyler. Hristiyan ahlakının temellerinin akla dayanmadığı ve sağlam olmadığını ve bu sebeple Tanrı Öldü diyerek yeni bir ahlâk anlayışı yaratmanın ilk adımını atar. Madem Tanrı öldü o halde yaşamı yeniden anlamdırmak, eski bozuk değerleri yıkıp, yeniden değer yaratmak gerekir. Bunun yanında güç istenci yani güçlü olma arzusu, en üstün ahlaki niteliktir. Bu görüşleriyle Nietzsche, evrensel anlamda bir ahlâk anlayışını kabul etmez.
Friedrich Nietzsche'nin, kendi deyimiyle çekiçle yaptığı tehlikeli felsefesi; yeni değerler yaratmaya muktedir olan Üst-insan üzerinden, Avrupa uygarlığını nihilizmin kıskacından çıkaracak bir yol göstermeye çalışmıştır.
Nietzsche Ağladığında kitabında filozofa ait popüler bir söz var: "Beni öldürmeyen acı güçlendirir" işte filozofun bu sözü söylemesinin nedeni şudur: Nietzsche yaşamın her yönüyle kabul edilmesini ve insanın kaderini sevmesini söyler. Mutluluk kadar acı da yaşamın bir parçasıdır. Hatta mutlu olabilmek için acı çekmek gereklidir. Nietzsche’ye göre acılar, bizi olgunlaştıran, yoğuran ve bizi biz yapan olaylardır. Ona göre, hayat ve onun getirdiği acılar reddedilmesi gereken şeyler değil; aksine dolu dolu yaşanması ve sonuna kadar tadına varılması gereken şeylerdir.
Nietzsche, insanların sahip oldukları ahlakın, mitsel bir saçmalık olduğunu ve derhal yıkılması gerektiğini söyler. Hristiyan ahlakının temellerinin akla dayanmadığı ve sağlam olmadığını ve bu sebeple Tanrı Öldü diyerek yeni bir ahlâk anlayışı yaratmanın ilk adımını atar. Madem Tanrı öldü o halde yaşamı yeniden anlamdırmak, eski bozuk değerleri yıkıp, yeniden değer yaratmak gerekir. Bunun yanında güç istenci yani güçlü olma arzusu, en üstün ahlaki niteliktir. Bu görüşleriyle Nietzsche, evrensel anlamda bir ahlâk anlayışını kabul etmez.
Friedrich Nietzsche'nin, kendi deyimiyle çekiçle yaptığı tehlikeli felsefesi; yeni değerler yaratmaya muktedir olan Üst-insan üzerinden, Avrupa uygarlığını nihilizmin kıskacından çıkaracak bir yol göstermeye çalışmıştır.··
222 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.