Uzun zamandır okuma listemde olan bu eserin çok fazla methedildiğini duymuştum kitabı beğendim ama beni beklediğimin aksine çok da etkisi altında bırakmadı. Kitabın başında bambaşka bir Martin sonunda da bambaşka bir Martin Eden tanıyoruz. Martin Eden’in azmi, çalışkanlığı ve yaşadığı hayal kırıklığı çok güzel tasvir edilmişti. Kimse ona inanmıyorken kendine inanması takdir edilesiydi. Martin hem fiziksel hem de mental açıdan güçlü bir karakterdi ama insan ne kadar kendine inanırsa inansın sevdiklerinin de sana inanıyorum demesini bekliyor bence. Özellikle bazılarımız onaylanma ihtiyacını daha fazla duyuyoruz. Ama insanlar ona inanmak yerine küçümsüyor, iğneleyici laflar ediyorlardı.
Çok etkisinde kalmama sebebim Martin’in Ruth’ a duyduğu aşk bana başlarda pek samimi gelmedi onun için çok çabaladı ama yine de benim gözümde saman alevi gibi parlayan bir aşktı. Hayalindeki Ruth burjuva sınıfından entelektüel, kendini her anlamda geliştirmiş biriyken asıl Ruth sevdiği için en ufak zorluğu göze alabilecek biri değildi.
O insanlardan çok şey bekliyordu ama kimse ondan iyi bir şey beklemiyordu. Martin sürekli bir beklenti içine giriyor, çok şey beklediği insanları tanıyor, ortamlara giriyor ama sonuç her zamanki gibi hayal kırıklığı. Onu hayal kırıklığına uğratan sadece -gözünde büyüttüğü- burjuva sınıfı değil aynı zamanda sevdikleriydi. Klasik ama kısacası“ Beklentiler üzer.”
Kitapta en çok adı geçen isimlerden olan ve Martin’in neredeyse taptığı bir isim olan Spencer’a göre en ideal cümle, en az zihinsel çabayla anlaşılan, en etkin ve etkili iletişimi sağlayan cümleymiş. Martin hayal dünyasına daldıkça, ya da pek anlamadığım deniz terimleri kullandıkça kitaba odaklanma seviyem düştü o yüzden kitabı elime alıp birkaç sayfa okuyup bıraktığım oldu. Bu bir kusur sayılır mı bilmiyorum ama ben kitabın su gibi akıp gitmesini seviyorum.
Her şeye rağmen Martin Eden diğer insanlardan “farklı” diyebileceğim biriydi eşsiz karakteriyle azmiyle unutmayacağım bir karakter olacak.
·
90 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.