Değerli yazar Fakir Baykurt'un çok beğendiğim bir kitabı. Öncelikle yazardan bahsedelim. Asıl adı Tahir bu isim de savaşta öldüğü düşünülen geri dönmeyen amcasının adı. 1929 doğumlu 99 yılında Almanya'da ölüyor naaşı ülkeye getiriliyor bu güzel haber. İnsanların ortaokulu bitirdikten sonra öğretmen olduğu zamanların öğretmeni. Köy Enstitülerini savunuyor her aklı başında insan gibi. Aslında romanları hep Anadolu'nun çeşitli yerlerinde görev yaptığı için çok köy köy. Başka nasıl anlatılır bilmiyorum ama bana biraz da çok Anadolu ve sıkıcı gelmişti diğer kitapları, konu değil anlatılış şekli. Ama bu kitapta öğretmenlik ve müfettişlik zamanında yaşadıklarını anlatmış. Zamana ışık tutmuş derler kelimenin tam anlamıyla öyle.
Kitabı okurken büyük bir aydınlanma yaşadım ama. Belki yaşadığım ortamdan yaşam standartlarımdan ötürü ama ülkenin hep ileriye gittiğini düşünürdüm. Bir şeylerin hep eskiden daha iyi olduğunu. Eğitim, sağlık, siyaset, ahlak vb işte hep zamanla bunların iyileştiğini. Ama öyle değilmiş. O zamanlar da 1959-60 arasında da okul sorunu var, tarım sorunu var, siyasi ahlaksızlıklar, bürokratik engeller, kızların eğitimi, fakir zengin eşitsizliği şuan her ne yaşıyorsak ülkece hepsi o zaman da mevcut içim acıya acıya okudum. Özellikle şahsen her öğretmenin bu kitabı okuyup biraz silkelenmesini ülkeyi biraz ileriye götürmek için bu olaylardan dersler çıkartarak pırıl pırıl bir gelecek yaratmasını tavsiye ediyorum. Kişisel olarak benim yaptığım çıkarımlar da çok oldu. Ama hep şaşırdım ne yazık ki bir arpa boyu yol gidememişiz. Hatta o zamanlar bunları dergilerde, söyleşilerde dile getiren cesur okur yazar tayfa varmış. Entelektüel kesim varmış. Şimdiki durum ne yazık ki içler acısı.
kesinlikle her vatandaşın okumasını istediğim memleketimden insan manzaraları.
·
139 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.