Bir sabah güneşi deniz çarşaf çarşaf serilmiş güneşin dizlerine, çok durgun sanki küsmüş gibi deniz... Deniz berekettir, umuttur, merhamettir ama deniz birde alır geri vermez kucağına düşenleri bu kadar karadır sevdası...
Bir balıkçı kasabası karısı ile mutlu mesut yaşayan bir adam taaki o güne kadar adam küstü denize, karısına, güneşe, bir gün bir yunus ona kaybettiği umudunu getirdi denizin kucağından çekip aldı...adam şükranlar sundu o yunusa. Yunus gitti çok uzaklara deniz onu kovdu sıcacık yuvasından yunus ağlaya ağlaya gitti... Bu sefer merhametsizdi deniz...