Bir yandan zengin toplumların cenazede takınacakları ifade kaygısı ve cenaze sonrası veraset telaşı varken; diğer yandan fakir kesimin ölümü çok olağan karşılaması söz konusu.
*
Aslında olağandan kastım, ölümü olağan karşılamak değil, daha doğrusu ölümü bir rahatlama olarak görmek.
*
Yoksul kişilerin aileden birisini kaybettiklerinde yas tutmak yerine çalışmaya ve hayata devam etmek zorunda kalması gerçekçiliğe damga vurmuş diyebiliriz.
Günümüzde de öyle değil midir ki zaten ?
*