Gregor samsanın bir sabah böceğe dönüşmesi metaforundan benim çıkardığım anlam hem kendine hem de çevresine yabancılaşmasının sembolleştirilmiş hali. Kendine yabancılaşmıştır çünkü kendi isteklerini, arzularını, ihtiyaçlarını, düşüncelerini geri plana atmıştır. Ailesi icin yasar hale gelmis ve duygularinin, dusuncelerinin, isteklerinin olabileceğini, yorulmanin dogal oldugunu, işinden memnun değilse degistiedebileceği lüksümüzun varlığını, ancak özgür oldugunda insanın yaşadığını iliklerine kadar hissedebilecegini , yalnizca kendindem sorumlu oldugunun bilincinde degildir. Çevresine yabancılaşmıştır çünkü ne gerçek dostlukları ne sevgilisi ne de heyecan verici zinde tutan Samsayı besleyecek olan hobileri, uğraşları vardır. Dönüşümden sonraki evrede yalnızlığın, ailesine karşı omuzlarında hissettiği devasa yükün eziciliği, bu evrede asıl iyileştirici ilişkilerini, dostluklarının, hobilerinin olmayışından dolayı dönüşümü giderek hızla kötüye yöneltmiş ve depresyon bataklık gibi gregoru içine çekmiştir. Her insan çoğu okurun da dediği gibi birçok farklı anlam çıkarabiliyor hikayeyi nasıl gordüğün ve yorumladiginla ilgili
Keyifli okumalar