bir an dermansızlık
gümüşi damlalarla yağıp absorbe eden
ruhumun döngülerini
diken demetini bırakır gibi bırakıyorum yaşlarımı
yer yer batmalar matem tülü de değil elkin ayaz
görünenin içindeki görünmeyeni görecek olan
yıkımı sevinçle karşılayan bizleriz
susuz yeryüzüne ağlamak
en dibe birikmiş karanlığa koşturan gün ışığı,
iğne ucunu yaran ışık
bir ölüyü yıkar gibi yıkıyorum ayaklarımda kök salmış
yüzümün hüznünü
Dostoyevski'nin sözünü ettiği altın iğne batırıyorum
ölü bir düşün ölü kadınına
dokununca dağılan taç yaprak gül şiirim
***
Şiirlerin âdeta can bulduğu bir kitap önerisiyle geldim. Salınım...
Son dönemde okuduğum en farklı şiir kitabı diyebilirim. Çünkü Meral Bağcı şiirlerinde bize felsefeye olan yakınlığını derinden hissettirmiş. Şiirler okurken kendinizi sorgulayacağınız bir ahenkle inşa edilmiş.
·
169 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.