Turgenev’in okuduğum ikinci eseri (hikaye türünde) #Mumu
SPOİLER İÇERMEKTEDİR️️!
Kitaptaki hikayenin, Turgenev’in annesinin Moskova'daki evinde yaşanan bir olay olduğuna dair araştırdığım bir bilgi var.
Kitapta en çok ana karakteri sevdim.
Fakat Gerasim’i sevdiğime rağmen biraz da olsa hayal kırıklığına uğradım. Çünkü hiç beklemediğim bir şey yaptı. En azından ne olursa olsun savaşabilir, nedensiz sevgisi Mumu’yu hayatta tutabilirdi.
Turgenev “nâif” karakterini şöyle anlatıyor;
Tüm işçiler arasında en çalışkan ve özenli olan Gerasim, doğuştan konuşma özürlüydü. Köşk'ün hanımı onu bir köyden getirmişti.
Kardeşlerinden ayrı, küçük bir kulübede tek başına yaşıyordu. “
Konakta Gerasim’in hoşlandığı bir hanım çalışan oluyor.
Ve bir süre sonra evin hanımına duygularını açıklar ve onunla evlenmek istediğini söyler. Ancak evin hanımı kızı başkasıyla evlendirir.
Bu durum Gerasim'de ruhsal yaralar açar.
Nehirden çıkmaya çalışan küçük köpeği fark etmesi onu hayata döndürür. Köpeği kurtarır ve eve götürür, besler, içirir, büyütür ve “Mumu” ismini verir.
…. ..
Evin hanımı “Mumu”nun varlığından haberdar olur ve hemen köpeğin kendisine getirilmesini emreder.
Köpekten beklediği “tatlılığı” göremeyen kadın, Gerasim’den köpeği sonsuza kadar yok etmesini ister. Yoksa çalışanları Gerasim’im gözü önünde köpeği öldürürdü.
Ah! Gerasim Mumu'nun aşkı!
Gerasim köpeği öldürmeye çalışanlara izin vermez ve herkes onun bu köpeği kendisinin yok edeceğini düşünür. Olur böyle şeyler..
Gerasim küçük minnoş köpeğini nerede bulduysa-nehirde. Orada da öldürür.
Ah be, vegan olarak addımlıyorum, yapmayın bana böyle şeyler. Turgenev yaşasaydı da deseydim bir kaç kelime..
..
Özet; Bu tarz kitapları çok nadir okuduğum için önce basit buldum, sonlara doğru duygu yüklüydü.
Okuyacak olanlara güzel okumalar. Kitapla kalın!
MumuIvan Turgenyev