İnsan... Hadi gelin biraz insan üzerine konuşalım. İnsan nedir, ne yapmalıdır, nasıl davranmalıdır, yetişkin olmak ne demektir, yaş almak ne kadar önemlidir? Varoluşun üzerine binlerce soru. Bu kitapta da Kabile Şefi Papalagi'yi yani Göğü Delen Adamı anlatıyor. Bizi kendi gözlerinden bize gösteriyor. Yaşamak dediğimiz bu cümbüşün içerisinde annesinin elini kaybetmiş biz ürkek çocukların elinden tutuyor.
Hayat, aslında hiç ulaşmak istemediğimiz bir sona doğru koşmamızdır. İstemediğimiz halde neden ısrarla devam ederiz, neden bu yolculukta terli ve sırtımıza yapışmış gömleklerimizi çıkarıp biraz soluklanmak aklımıza gelmez? Belki de bize böyle öğretildiği için. 'Neşemi nerede düşürdüm?' diye düşündüğünüz oldu mu hiç. Ama arkaya dönüp aramak için de vaktinizin olmadığını düşündüğünüz o zamanlar... 'Sen yaparsın, sen güçlüsün' vs gibi sözlerin artık omuzlarınıza bine bine sizi kamburlaştırdığını düşündünüz mü? Çoğu zaman bunlara ayak uydurduk, benliğimizi, varoluşun tadını kaybettik. Kendimizi hep en tepede, en güçlü olan olarak gördük. Ama kendimize bu hayatta başarısız da olmanın, bazen bir köşeye çekilip ağlamanın normal olduğunu söylemedik. Bizi, bizler üzmeye devam ettik.
Bu kitapta bize bu gerçekleri gün gibi yüzümüze çarpıyor. Gözlerinizi açın ve gökyüzünün maviliğine, güneşin sıcaklığına, toprağın kokusuna bakın diyor. Biraz mutlu olmanın, biraz üzgün olmanın, bazen çirkin bazen de güzel olmanın tam olarak insan olmak olduğunu anlatıyor. İçimizdeki ben'i bulabilmemiz ümidiyle...
·
67 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.