Demokrasi giderse herşey gider...Roman
Livaneli 'nin diğer romanlarından alışık olduğumuz akıcılıkta, anlaşılır ve kısa cümlelerle kurulmuş düzgün bir üslup.
Romanın anlatıcısı dahil kimsenin ismi kullanılmıyor. Ada sakinlerinden 1 numara, 37 numara, yazar yada başkan gibi tanımlamalarla bahsediliyor. Buda bende anlatılanların dünyanın her yerinde ve her zaman yaşanabilecek olayları anlatabilmek için seçilmiş bir yöntem olduğu izlenimini bıraktı. Nitekim bugün yaşadığımız ülkede de bugünlere Son Ada'daki gibi bir başlangıçla gelinmedi mi, diye soruyor insan kendi kendine.
Gerçek demokrasinin yok edilmesinin bir cennet bahçesini nasıl cehenneme çevirebileceğini, ütopya seviyesinde harika bir yaşamın nasıl bir anda alt-üst olabileceğini Son Ada'nın hikayesinde bulmak mümkün. Seçimle işbaşına gelmenin demokrasinin gereği olduğunu ancak kendi başına demokrasiyi sağlamayacağını bu hikayede görebiliyoruz.
Romanda martılar olarak ete kemiğe büründürülmüş sessiz ve zararsız yığınların yaşam alanına yapılan gereksiz müdahalelerin sonuçları, bu müdahalenin toplumun kimyasını nasıl bozduğu muazzam ifade edilmiş.
Kitaptan yaptığım en güzel çıkarım ise ansızın gelenlerin bir gün mutlaka gidiyor olmaları. Son Ada'mızı cehenneme çevirmiş olsalar bile...
·
26 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.