“Huzurunu yaşadığı günde bulamayan insana kurtuluş yoktu.”Roman
Bir başkasının zihninde aylak aylak gezdiğim bir kitap oldu. Tam anlamıyla ana karakter C.’nin zihnindesiniz olay örgüsü boyunca. İlk defa bu tarz bir kalemin eserini okudum. O yüzden başta içine girmekte zorlanmadım dersem yalan olur, büsbütün zorlandım. Belki de ben nezdinde olan bir şeydir bu, kendi zihnine ayak uyduramayan biriyim çünkü. C. de çok ve birbirinden bağlantısız düşünen biriydi. Kendimi bağdaştırdığım noktalardan biri buydu.
Sonu bende buruk bir gülümseme bıraktı. ‘Zaten anlamazlar’ umarsızlığını ve umursamazlığını iliklerimde hissettim diyebilirim. Zaman zaman benim de uyguladığım bir tarifedir bu.
Kitapta kendimle bağdaştıramadığım bir çok nüans da oldu tabii. C.’yi oradan oraya savuran temeli çelimsiz gayesi çoğu anlarda bana biraz coşkun ve anlamsız geldi. Nitekim tüm kadınlarda, annesiz geçen çocukluğunda teyzesinin ona tattırdığı saf sevgi ve şefkati aradığını anladığımda, gözümde hatırı sayılır derecede anlam kazandı tutumları.
Sonuç olarak Yusuf Atılgan beğendiğim bir kalem oldu. Muhakkak başka kitaplarıyla da tanışacağım.
·
52 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.