Kitaba başladım ilk anda güzel gidiyordu ancak şu ana kadar 15. Sayfaya geldim sürekli tasvir ve özenli kurulmuş cümleler bir türlü hikayenin içine girmeme izin vermiyor. Jülide İshak kaçtılar anladık ama orada kaldık. "İshak eski çağlardan kalma asma kilidi hiç anahtar görmemiş Demir çemberin içinde orada unutulmuş azılı mahkum gibi sıkışıp kalmıştı" bu ne şimdi? Gereksiz ve boğucu tasvirlerle uzadıkça uzamış cümleler. Bir zarfa bile anlam yüklenmiş. Zarf zarftır? Devam ediyorum şimdilik.. bitirince yeniden düzenleme yaparım umarım.