kitaptan bana kalanlarla yazabileceğim birkaç cümleEdebiyat-Jerome_David_Salinger608.jpg)
kitaba pal sokağı çocukları kitabının yanında ismi geçtiği için başladım. benzeri bir hikaye beklesem de ne bununla ne de çavdar tarlasıyla karşılaştım kitapta. 16 yaşındaki bir gencin okuldan atılması sonucu başına gelen yaklaşık 4 günlük olayları konu alıyor. öyle büyük bir olay örgüsü de yok zaten.
karakterimiz kanı hızlı aktığından mıdır bilinmez, birilerini aramaya ya da birileriyle bir şeyler yapmaya karar veriyor ancak bundan ya midesi ya başı ya uykusu ya da sadece istememesi sebebiyle vazgeçiyor. her ne kadar üç kadeh içki için kendini büyük bir adammış gibi göstermeye çalışsa da kendi dünyasındaki o küçüklüğünü sürekli gösteriyor bize. başkalarına hızlıca kendisi hakkında yalan söylüyor, içindeki doğrucu kuralcılık yüzünden parasını ödediği ilişkiye giremiyor. his arıyor, hakiki birilerini arıyor.
kendini bazen 33 yaşında tanımlayan o çocuk o kadar çocuk ki, ufak pürüzlerden insan siliyor. kardeşi ona "sen neyi seviyorsun ki? her şeyden nefret ediyorsun." dediğinde nefret etmediği bir durum ararken yalnızca birkaç kez konuştuğu ve kesinlikle yakından tanımadığı insanları örnek veriyor. bu kitapta yer almasa söyleyebilirim ki örnek verdiği insanlarla bir hafta daha vakit geçirse küçük kardeşine verecek bir cevabı olamazdı. çünkü bizim holden, bu pürüzlü dünyada pürüzsüzü ararken yoldan yola sapıyor ve her yolda biraz daha kayboluyor.
ben kitabı o gencin dünyasına girerek, eğlenerek okudum. bir şaheser olduğunu söyleyemem ancak bana bu kitabı okuduğum yedi gün boyunca başka bir pencereden bakabilmemi sağladı. okunabilir ve hayatınızın anı bölümüne eklenebilir bir kitap. şimdiden iyi okumalar♡
·
72 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.