Bir çocuğun kahrolan psikolojisi, sönen çocuk umutları, bir annenin zevkleri uğruna çocuğunu harcaması, bir adamın çocuğu anneyi elde etmek için köprü olarak kullanması, sanırım ben çocuk kalbinin incitildiği hiçbir eseri sevemiyorum ve tarafsız olamıyorum; nereden baksak tutarsızlık sayın Stefan Zweig Türk filmi mi çekiyorsunuz diye sormak istedim, soramadım.. Okurken 88 sayfa olmasına rağmen boğuldum, uzun bir esere ara vermek istiyorsanız çerez bir kitap olarak okunabilir ama içinde bir karakter olmak o derinliğe erişip, merak dürtünüzü uyandırmak istiyorsanız kesinlikle tavsiye etmiyorum. Kitap içerisinde tespit ettiğim öyküden kopuşlar da mevcuttu, sadece küçük bir çocuğun iç monologlarını okudum ve tat aldım diyebilirim geriye kalan olmayan anne-çocuk ilişkisinin eserin son bölümünde övülmesi de ayrıca bir hoşuma gitmedi tüm kitap boyunca çocuğuna bağır çağır sonunda da çıkarın için “aldatma sırrını” çocuk sır olarak tuttuğu için başını okşa, nereden baksan tutarsızlık! Kitabı okumak istemeyenler klasik TV dizilerine baksınlar, psikolojik betimleme ve tasvirler var ama bu da zayıf ve yetersiz, erotik betimleme yapmaya çalışmış utanmış yapamamış gibi, fiziksel betimleme zaten hiç var olamadı, verdiğim puan kalbi kırık Edgar ve Edgar gibi çocuklar için kesinlikle yazar ve kitap içler acısı