Akıcı hikaye, beklenmedik son…Edebiyat
Bitirir bitirmez kitap hakkında birkaç şey söylemek istedim ve lafa öncelikle Zülfü Livaneliyle başlamak istiyorum. Kalemini seven olduğu kadar sevmeyen okurlar da var. Ben seven taraftayım çünkü 3 kitabını(Serenad, Huzursuzluk ve Kardeşimin Hikayesi) okudum ve hepsi de birbirinden güzeldi. Tabi bana göre en akıcısı Kardeşimin Hikayesi idi. Sayfaları nasıl çevirdim ne ara son sayfaya geldim pek anlamadım. Konusuna biraz değinecek olursam kitap küçük, kasaba gibi bir yerdeki bir cinayetle başlıyor ama asıl olay bu değil. Başta biraz okuyup arada soruşturma hakkında bilgi alıyoruz ve sonuna kadar da pek bir şey görmüyoruz davayla alakalı. Ayrıca cinayet hakkında bilgi toplamak için buraya gelen bir gazeteci kızımız var ki zaten hikaye o ve baş karakterimiz Ahmet arasındaki diyaloglarla ilerliyor. Ve bu şekilde biz de Ahmet’in kardeşinin hikayesini öğrenmiş oluyoruz. Karakterin hikayeyi anlatırken anlatmayı kesip âna dönmesi pek hoş değildi ama hepsini hızlı hızlı bir oturuşta anlatsa o da olmazdı gibi geliyor o yüzden pek bir şey demek istemiyorum. Spoiler vermemek için fazla bir şey demeyeceğim fakat katil beni şaşırtmadı, tahmin etmiştim ama bu da bir polisiye kitabı değil, o yüzden bunu çok umursamadım. Asıl mesele zaten diğer sürprizler ki bu kısmı tahmin edebilen olduğunu sanmıyorum eden varsa da tebrikler cidden. Uzun lafın kısası kitap okunamayan günler için birebir bir kitap bence. Gerek sürükleyiciliğle gerek betimlemeleriyle ve gerekse de beklenmedik sonuyla okunabilecek kitaplardan biri olduğunu düşünüyorum. Keyifli okumalar dilerim.
·
90 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.