Osamu Dazai'den okuduğum ilk kitap oldu İnsanlığımı Yitirirken. Genelde kitabın çok kasvetli bir yapısı olduğundan ve zor okunduğundan bahsetmişlerdi. Kasvetli bir yapısı olduğuna katılıyorum ancak kitap bana çok akıcı geldi. Bir solukta merak ede ede okudum.
.
Yozo, taşralı bir Japon ailesinin çocuğu olarak dünyaya gelmiştir. Henüz küçük yaşlardayken takındığı "soytarılık maskesi" ile aile üyeleri arasında var olmaya çabalamıştır. Takınmış olduğu bu "soytarılık maskesi" adeta onun toplum tarafından benimsenen kişiliği haline gelmiştir. Eğer birisi Yozo'ya bir vazo emanet ederken "Yozo bunu kesin kırar,sahip çıkamaz" derse ondan beklenildiği şekilde davranması gerektiğini düşünür ve kıracağı yoksa da o vazoyu kırar. Bir nevi Yozo, kendini toplumun isteklerine göre şekillendirir.
İlerleyen yıllarda kadınlarla yaşadığı ilişkiler, içerisine girdiği çok farklı sosyal ortamlar ve çeşitli bağımlılıkların pençesine düşmesiyle birlikte freni patlamış kamyon misali kendi sonuna doğru gitmektedir Yozo.
.
Yozo, yazarın hayatından da izler taşıyan oldukça farklı bir karakter. İlk başlarda kendisine karşı acıma duygusu besleyip ondan yana tavır alırken daha sonraları bu duygu değişiyor ve Yozo'ya sinirlenmeye başlıyoruz. Bir noktadan sonra silkelenip kendine gelmesini, yıllardır takındığı soytarılık maskesini çıkartmasını, insanları değilde kendisini önemsemesini bekliyoruz. Belki bu dediğim tamamen kurguya dayalı bir eserde olabilirdi. Ancak, İnsanlığımı Yitirirken bir nevi Dazai'nin veda notu, kendini ifşası diyebiliriz. O yüzden de sanırım bu kadar çarpıcı bir eser ortaya çıkmış.
.
Japon edebiyatının en ünlü ve şöhreti en kötü yazarı ile tanışmak isteyenlere gönül rahatlığıyla önerebilirim. Mutlaka okuyun.
.
Keyifli okumalar.
·
76 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.