Gurur ve Önyargı'nın filmini yaklaşık iki yıldır listemde bekletiyordum, önce kitabını okuyabilmek için. Şimdi bu kararımda ne kadar haklı olduğumu gördüm, kitap o kadar doluydu ki her ne kadar aksini umsam da filmde her şeyini yansıtabilmiş olmalarına imkan yok. Keşke kitabı daha önce okumuş olsaydım. Puanım 4,5/5
Kitap beklediğimden çok daha akıcıydı. Eylülden itibaren okuduğum çoğu kitaptaki gibi okul olmasa en başında istediğim gibi iki üç günde bitirirdim. Öncelikle Jane Austen'in dilini oldukça sevdim. Bridgerton dizisinin Leydi Whistledown'ı yazmış gibiydi, yabancılık çekmedim okurken. Filmiyle ilgili pek çok edit gördüğüm için kişileri, mekanları gözümde rahatlıkla canlandırabildim. Mr. Bennet ise favori karakterlerimden biri oldu. Klasikleri okurken hep oldukça ciddi kişilikler beklesem de Mr. Bennet olabileceği kadar sarcastic biriydi. Onun olduğu kısımları okurken oldukça eğlendim.
Kitap adını yansıtıyordu. Fiztwilliam Darcy gururlu, Elizabeth Bennet ise önyargılıydı. İkisinin birbirlerindeki bu özellikleri yavaş yavaş yıkmalarını okumak keyifliydi. Özellikle Mrs. Gardiner ve Jane, okumaktan keyif aldığım yan karakterlerdi. Bir bakıma beş kardeşinin her birinin hikayelerine Elizabeth'in bakış açısından değilinilmesi güzeldi.
Mr. Bennet ve Elizabeth'e aşılamayı başardığı kitap sevgisi beni kitabın içine daha da çekti. Kitaplarda, kitapları seven karakterleri okumayı hep sevmişimdir. Aslında kendileri de kitapların içindeler, ne kadar şanslı olduklarından habersiz... belki onları şanslı yapan husus da budur.
Darcy'yi okumak bana bir gün benim de kendi Mr. Darcy'mi bulup bulamayacağımı sorgulattı. Günümüz şartlarında çoğu şey gibi bu da oldukça imkânsız duruyor, her zamanki gibi kitaplarıma kaldım büyük ihtimalle. Açıkçası bir şikayetim de yok. Kitaplar sizi hayal kırıklığına uğratmazlar... yani çoğunlukla. Yine de onlardan gelen bir hayalkırıklığını tercih ederim.
Bu kadardı.
·
50 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.