İstanbul özelinde Türkiye’nin 1969 ile 2012 yılları arasında geçirdiği sosyal, kültürel ve ekonomik değişimini-dönüşümünü bir sokak satıcısının, bozacı Mevlut’un gözünden, onun yaşantısı üzerinden anlatan harikulade kurgusu olan bir kitaptı.
Kırsaldan kente göç edişin zorluklarını sadece göç edenler değil, şehirlerde yaşar. Kontrolsüz şekilde genişleyen şehir, gecekondu mahallerinde sefalet içinde yaşayan insanlar, siyasi ve etnik ayrılıklar sonucu yaşanan gettolaşmalar, dini azınlıkların uğradığı baskılar, krizler çok başarılı şekilde işlenmiş. İlk kez Orhan Pamuk okudum, cidden büyük yazarmış. Müthiş bir gözlem yeteneği var. Dili çok yalın ve akıcı. İstanbul hayranı olduğunu duymuştum ama İstanbul’un ruhunu bu derece özümsediğini bilmiyordum. Beyoğlu, Tarlabaşı, Kurtuluş, Feriköy, Cihangir gibi eski İstanbul semtlerini ve orada yaşayan insan profillerini çok güzel betimlemiş. Doğma büyüme Beyoğlu-Kurtuluşlu olduğum için Mevlut’un boza satarken gezdiği sokakları sanki birlikte geziyormuşçasına yaşadım kitabı.
İstanbul’un her geçen yıl kaybolan içinde çocukların oynadığı arsalar, parklar, yeşil alanlar, tarihi ahşap binalar. Kaybolan sokak satıcılarının yerini alan büyük marketler, fabrikasyon yiyecekler. Heyula gibi yüksek binalar, insan çeşitliliği, trafik keşmekeşi bu şehri giderek yaşanılmaz hale sokuyor. Mevlut işte böyle bir dönüşüm süreci içinde yaşadığı ailesel sorunlardan kaçıp soluk almak için boza güğümlerini alıp eski İstanbul sokaklarına sığınıyor.
55 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.