Bir çiçeğe tutsak kalmak. Kendini ona mühürlemek.. Tüm emeklerini, sevgini ona vermek. Çabalamak.. Zaman vermek.. Onsuz yapamayacağını düşünürken onsuz kalmak ama hala onunla yaşamak. Eskiden bahar kokan yerlerde mezarlıklar kurmak.
Bugüne kadar okuduğum en iyi kitap, defalarca okumama rağmen her defasında beni etkisi altına alıyor. Bazen küçük prens oluyorum kızıyorum güle bazen gül olup gururlanıp kıyıyorum küçük prensime.. Küçük prens ve gülün birbirlerini evcilleştirmeleri, ayrı kalmaları, sonunda kavuşmak için çabaları. Bir çocuk kitabı olmasına rağmen tüm bunlar tarifi olmayan duygular canlandırır içimde. İkiside o kadar küçük ki birbirlerine sahip olduklarında değerlerini bilemediler. Küçük prensin gitmeye karar vermesiyle gül sanki bir anda büyür ve aşkını kaybettiğinden fanusu istemeyerek söz gelimi ölmek ister. Ancak prens bunu fark edemeyecek kadar toydur. Bir dostluk ve saf sevgi hikayesi bu kadar güzel olabilirdi. Bu eserin benim için her zaman ayrı bir yeri olacak ve ben bu kitabı dostum olarak görüyorum. Küçük prensin dediği gibi insanın dostunu unutması kötü bir şey olurdu. Yıldızlarda küçük prensin kahkasını duymak dileğiyle..Yıldızlı günler...
·
23 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.