"Bana yaşamasını öğretmediler. Daha doğrusu, bana her şeyin öğrenilerek yaşanacağını öğrettiler. Yaşanırken öğrenileceğini öğretmediler. Ben de kolayca razı oldum bana öğretilen bu yanlışlara. İnsan, kendi bulurmuş doğru yolu. Ben bulamazdım. Bana, başkalarına gösterdikleri basmakalıp yolları öğrettiler."
Selim Işık baş Tutunamayanlardan. Hayatta bazen ne yaparsak yapalım Tutunamayabiliriz. Tutunacak dal ararız hepimiz. Bildiğimiz üzere Yusuf Atılgan'ın deyimiyle Tutamak ararız. Selim de aradı, dostlarında aradı, işinde aradı, sevgilisinde aradı, ailesinde zaten hiç bulamadı. Küçüklüğünden beri farklıydı o. Çok çalışkandı, hep büyük adam olacak bu çocuk dediler ama olamadı. Ne mi oldu bu hayata daha fazla tutunamadı, intihar etti...
Selim Işık çok yoruldu, anlaşılmamaktan, kendini bir yere ait hissedememekten, tam mutlu olması gerekirken mutsuz olmaktan yoruldu. Küçükken dışlanmaya başladı. Kitaplardan bahsetti ama dinlemediler onu. Herkese yardım etti bir teşekkür bile görmedi. Bazen gerçek dostları oldu ama yollar bir şekilde ayrıldı. Metin, Turgut ve Süleyman Kargı. Bu hikayede önemli insanlar. Günseli ise çok önemli fakat o da talihsiz bir kız, Selim'i sevmekle bu talihsizliğin kurbanı oldu. Belki o da bir Tutunamayan oldu.
Kitabı Turgut'un ağzından okuyoruz daha çok bazen Süleyman Kargı bazen Selim Işık oluyoruz, bazen Orta Asya Türkleri gibi konuşuyoruz yeni bir şeyler yapmaya çalışıyoruz bazen Osmanlı dilinde ağır bir Türkçe okuyoruz. Gerçekten eğlenceli bir okuma oldu. İlginç bir deneyim oldu. Yeri geldi mektup okuduk, yeri geldi ansiklopedi, yeri geldi günlük okuduk. Bitmeyen noktasız virgülsüz cümleler okuduk. Pes etmeyen bitirdi kitabı, pes edenler Tutunamayanlar'a tutunamadı.
Oyun oynamak, hayatı oyun görmek ya da hayatın içinde oyunlar icat etmek Selim'in işi. Tehlikeli Oyunlar'daki Tutunamayan kahramanımız Hikmet'in işi de bu. Oyunlar, kelimeler, yalnızlık, anlaşılamamak Selim'in, Hikmet'in, Beyaz Mantolu Adam'ın, Oğuz Atay'ın kaderi.
"Bütün ömrünce anlaşılmayı bekledi" diyor Oğuz Atay. "İnsan sevilmekten çok anlaşılmayı istiyordu belki de." diyordu George Orwell da 1984'te. Benim için çok önemli ve anlamlı alıntılardan biridir.
Anlaşılmak hepimizin derdi, isteği. İnsan anlaşıldığı yerde çiçek açıyordu. Anlaşılmak büyük bir nimet, muhteşem bir his, ve ardından gelen sevgi ile saygı çok güzel duygular. Tutunmak için anlaşılmaya, sevgiye ve saygıya ihtiyacımız vardı.
Okurken aklımda sürekli Ali Atay'ın Yalan şarkısı çaldı. Bu hayat bir oyundan ibaret, yalanlarla kurulu bir hayat. O yüzden herkes kendi oyununu kurmalı, oynamalı. Tutunamayanlar için yaşasın Tehlikeli Oyunlar...
·
370 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.