1920 yılında Nobel edebiyat ödülünü kazanan yazar, bu romanında otobiyografik ögeler taşımaktadır. Aynı zamanda da psikolojik edebiyatın ilk örneklerindendir.
Fakir bir aileden gelen ve zamanla iş bulamayıp türlü türlü işlerde çalışan ve yazar olma tutkusuyla yanıp tutuşan bir adam. Bu tutkuyla sürekli yazarken ya da yazmaya çalışırken çektiği açlık ve sefalet. Öyle bir biçimde anlatıyor ki karakterin açlığını yazar, bunu hissediyor, fazlasıyla üzülüyorsunuz. Açlığı öyle bir noktaya geliyor ki, bunu geçiştirmek için yaptıklarını okurken hayretler içinde kalıyor ve ağlamaklı oluyorsunuz.
Bir o kadar da gururlu ki insan şaşırıyor ve tebrik ediyor gerçekten.
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.