kitap okumayı "hobi"leri arasında sayan insanlar, fobidir o.Edebiyat
Bi gün yine ilkel yöntemlerle iyileşmeye çalışıyorumdur. Ihlamurlar yasinler. Kendimi ayakta tutmaya çalışıyorumdur. En büyük derdim de sabah bitirdiğim kitabı bir türlü paylaşamamdır. Falan feşmekan işte. Ciğerlerim söylenirken ben de bir yandan yaşayan hücrelerimle yazamasamda okumaya çalışıyorum hâlâ. Sonunda bir an içerlere temiz bir nefes girdi sanki. Tamam dedim marş basıyor mu bi de onu kontrol et seren. O sesi veremem şimdi. Ama bastı. Buradayım çok şükür. Bu kitaba bunları yazmayacaktım tabi ki ama hayat işte. Bir günü değil bir saati denkleştiremiyorum ben başkasını bilmem. Sürekli bir yerlere yetişmek durumunda gibi hissediyorum. Keloğlan'ın çıkını gibi de bi şeyim var. Öyle yaşıyorum. Tek derdim hazırlıksızsam gittiğim yerde kitap bulabilmem. O yüzden bu gizli bilgi ama söyleyim, çocuklara ben oraya gidince okuyabileceğim şeyler almaya dikkat ederim. Buna kitaptan tasarruf denilebilir. Yani bizimkiler öyle diyor. Önceden kitap depolarım filan. Bir tarafım çok müsrif diğer tarafım aşırı tutumludur benim. Böyle bir dengesiz. Şu an yüksek ateşin saçmalığı var üzerimde. Ama beynim zehir maşallah. Çok acayip. Tabi ki kitaba geleceğim. Modumu yakalıyordum sadece. Kitapları sevmeyen bir çocuk OLABİLİR Mİ? sorusu için bakınız Kitaplardan Korkan Çocuk. Bu kitabı anlatmam, zaten o kadar kısa ve öz ki. Tek bir şey söyleyip şartelleri indireceğim: Hiç bir çocuğun, hiç bir korkusu boş değildir, boşuna değildir. Muhakkak altında ve arkasında MANTIKLI, HAKLI ya da ONA GÖRE öyle bir sebep vardır. Anne baba olmak üzerine ne diyebilirim ben değil mi? Ama yüksek teyze hala kariyerim boyunca neler gördüğüm tahmin götürmez. Bazı gerçekleri de anne baba olduğu için bağlı biri değil, sadece yürekten seven biri görebilir. O yüzden. Buradaki dede ile bebe arasında geçen olay onlar için küçük, insanlık âlemi için koca bir olay.
·
161 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.