Her akşamüstü sanıyorum ki, artık dünyanın sonu gelmiştir.Üzerinde yaşadığım bu toprak, ya içindeki gizli dert ile şişip çatlayacak ya da bir dehşetli gürültü ile yerin dibine doğru çöküp gidecektir.
Onun içindir ki, her sabah,gözlerimi açar açmaz, derin bir hayal kırıklığına uğrarım."Niçin, beklediğim tabiî olay vuku bulmadı?" derim.Ve damlardan çıkan bütün hayvanlar, benimle beraber bu işe hayrettedirler.Demek bir gün daha? Ve, ne gün!..
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.