Körlük; toplumsal yaşamda acının, felaketin, korkunun, bencilliğin, merhametin, inancın, umutsuzluğun ve ümidin tüm zıt kavramların yanında tüm olmazların ta gerçeği bir roman. Yaşanan olaylar o kadar gerçek ve sert ki okurun duygu durumunu sürekli değişmesi akıl almaz düşüncelerle boğuşması ve kendisini insanlık için bir çözüm düşünmekten alıkoyamamasının mümkün olmadığı bir okuma serüveni yaşatan bir roman.
Roman, bir anda bir toplumun güncel yaşamına düşen ve anlamlandırılamayan sadece o an 'süt denizi' olarak adlandırılan bir salgını konu ederken, insanların bir bir bu zincire takılarak hiç bir şey düşünemeden o an karanlığın aksine süt beyazı bir deniz görüntüsüne hakim olmalarının kafa karışıklığını yaşıyor olmaları, birden kendi yaşamlarını bırakarak dayatılan bir düzene hapis olmanın şaşkınlığının yanında bu duruma erken adapte olmak zorunda kalmaları, tahammül edemedikleri fakat alışmak durumunda oldukları pislik, açlık, utanç ve ileriki zamanlarda sahip olacakları daha bir çok duyguyu kabul etmeleri, bir yandan dışarıda neler olup bitiyor, körlüğe bir çare bulundu mu? sorusunu sık sık kendilerine sorma ve kendi düşüncelerini ve durumunu idare etmeye çalışmalarını bize göstermektedir.
Yazarın bu durumu bizim için çok güzel izah ettiği şu sözler “körlük” bir çözüm bulunmadıkça insanlığı tamamen etkileyecek bir salgın mı yoksa gökyüzüne, çok yükseğe fırlatılan, en yüksek noktasına ulaştıktan sonra askıda kalmış gibi bir an duran, yerçekimiyle ve Tanrı’nın kayırıcılığıyla hemen sonra kaçınılmaz olarak düşmeye başlayan, böylelikle de beyaz, süt denizi içinde körlüğe düşen insanları üzücü, yıkıcı ve korkunç karabasandan çıkmasına sebep olabilecek bir ok gibi geçici mi?" benim için çok etkileyici ve özetleyici oldu.
·
53 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.