Yeryüzünde kırgın bir çocuk kalmayana dekPsikoloji
Kitabı olumlu ve olumsuz tüm eleştrilerimle incelemek ve değerlendirmek için önemli buldum ve hemen bana fark ettirdiği gerçekleri ifade etmekle başlamak istiyorum.
Öncelikle yazarın kitabın ilk sayfasına yazdığı " Yeryüzünde kırgın bir çocuk kalmayana dek yazacağım" sözü beni gerçekten etkiledi. Zaten yazarın ısrarla üzerinde durduğu şey de bütün çocukların iyi olduğu halde başta anne babası olmak üzere bütün bir toplumun çocuğa karşı her türlü istismar ve suçluluk duygusunu hiçbir vicdani sorumluluk hissetmeden çocuğa uygulaması ve yerleştirmesi meselesi. Gerçekten de kişi, farkında olmadan çocuğuna, kendi çocuklukluğundan kalan hislerle yaklaşır. Çocukla olan ilişkimiz, anne babamızla olan ilişkimizin devamıdır diyor yazar. Bu yönüyle bakıldığında başta çocuk sahibi olmak isteyenlerin sonra da kendini ve çocukluğunu anlamak isteyen herkesin okuması gereken bir kitap. Fakat kitabın eksik gördüğüm ve olumsuz yönde eleştireceğim yönleri elbette var. Mesela kitabı sanki Nihan Kaya değil de Alice Miller' dan okudum. O kadar çok alıntılanmış ve etkilenilmiş ki bu hissi yaşamanız muhtemel. Ve bir de çok keskin bir dille sürekli anneleri eleştirmesinden ciddi şekilde rahatsız oldum. Sanki bir çocuğu yalnızca anne büyütüyormuş gibi konuşmuş. Peygamberimiz ve annesine kadar uzanıyor bu keskin dil. Ve ben bunu saygılı bir davranış olduğunu kabul etmemekle birlikte bir yazara da yakıştıramıyorum.
Keyifli okumalar.
·
45 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.