Kitabı okurken ve bitirdikten sonra kafamda birçok farklı konuda fikir belirdi. Aramak ve bulmak arzusunun yanında ormanda tek başına yaşamak isteyen, insanlardan nefret eden Doppler'in yaşam tarzı herkese uygun değil. Aslında evrensel olarak baktığımızda herkesin dert edineceği bir konu da değil. Çünkü bunun için bile insanın yaşamında belli bir seviyeye ulaşması gerekir diye düşünüyorum. Doppler'in başından beri eğitim, evlilik, iş gibi konularda başarılı bir hayat yaşaması ve günlük dertlerinin banyo fayansı düşünme noktasında olması bunu gözler önüne seriyor zaten. Yani "ay sonuna getirebilecek miyim?" düşüncesine sahip insanların veya toplumların üstünde olan bir durum var ortada.
Bunun dışında sosyal mübadele teorisinin absürd durumlar yaratılarak ortaya konulması romana çeken bir etken. İnsanların her zaman birbirlerine bağlı oldukları ve birbirlerinden ayrı düşünülemeyeceği noktasının, Doppler'in veli toplantısına gittiği sahnede yer bulduğunu düşünüyorum. Aynı zamanda ihtiyaçlarını karşılama noktasında yine şehre inerek insanlara anlaşma yapmak zorunda olması da teorinin insanlar arasında bağımsızlığın söz konusu olmadığı ilkesiyle doğru orantıda olduğunu söyleyebiliriz.
Doppler'in Bongo'yla kurduğu bağ beni biraz üzdü. Doppler katili olduğu bir geyiğin yavrusuyla dostluk ederken, Bongo annesini öldüren bir katille dostluk ediyor. Aralarındaki bağ yıpratıcı gibi geliyor bana.
Eklemek istediğim bir nokta da Doppler'e karakteristik olarak kendimi yakın hissetmemem oldu. Zihinsel sürecine dahil olmak ve onu anlamaya çalışmayı sevdim. Bununla birlikle içinde bulduğu bu süreçteki bazı düşüncelerine de katılıyorum. Fakat bağ kurabildiğim bir karakter olmadı. Tüm bunlarla birlikte okurken keyif aldığım bir kitaptı.
·
27 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.