Tanrı'nın içindeki şeytan.Edebiyat
Kitabı nasıl açıklayacağımı bilmiyorum. Okurken hiç bitsin istemedim bunca zamandır okuduğum açık ara en iyi kitaptı. Bitirdiğimde duygulanmadan edemedim çünkü son paragrafı, Demian'ın son sözleri gerçekten içime dokundu.
Hesse'nin kitaplarının hepsini okudum diyemem Boncuk Oyunu'ndan sonra okuduğum ikinci kitabı oldu bu. İki kitapta gördüğüm kadarıyla Hesse genel olarak felsefi anlatımlarla kitabı devam ettiren bir yazar. Her cümlesinde başkarakterin kendini sorgulamasını iliklerinize kadar hissediyorsunuz. Hatta hissetmekle de kalmıyorsunuz anlatımı o kadar iyi ki başkarakter olan Sinclair gidiyor sanki paragrafları siz yazıyorsunuz.
Yine de derin cümleleri, mecazlı anlatımları sevmiyorsanız kitabı okumak sizin için uygun olmayabilir demekte fayda var.
Boncuk Oyunu'nda da olduğu gibi karakterimizin küçüklüğünden başlayarak okuyoruz. Olay hikayesini anlatmak istemiyorum çünkü her şey birbiriyle çok bağlantılı ve spoiler kullanmadan nasıl yazılır bilmiyorum. Alıntı paylaşmamamın sebebi de bu tüm kitap anca bir alıntı olabilir. Bir paragraf seçince çok mantıksız fakat önceki sayfalarla birlikte o paragraftan o kadar derin anlamlı cümlelere çıkıyor ki...
Genel olarak Hesse dinlerdeki eksikliği, Tanrı'nın içindeki kötülüğü, bir insanın çevre baskısından dolayı farklı düşündüğü konularda konuşmadığı için hissettiği çıkmazı anlatmış. Aslında hepimizin aklında bir kez de olsa gelmiş şeyleri anlatmış diyebiliriz. Belki de kitabı bu yüzden çok sevdim. Benim aynı Sinclair gibi ağzımı açmaya pek gücüm yok ama Hesse'nin varmış anlaşılan.
Kitabı okuduğum her dakika edebi haz yaşadım. Burda çevirmenin hakkını yemek olmaz sanki Hesse Türkmüş de ben Türkçe yazılmış bir başyapıt okuyor gibi hissettim.
Alman edebiyatına az da olsa meraklıysanız kendinize bir iyilik yapın ve bu kitabı okuyun. 11 puan olsa 11 vereceğim türden bir kitaptı. Keşke hiç bitmeseydi.
Asla unutamayacağım, kütüphanemde bakınırken gördüğüm anda sayfalarını tekrar karıştıracağım bir eser oldu.
Okuyacak olan herkese iyi okumalar.
·
118 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Kitabı şimdi bitirdim. Aslında daha erken uyumam gerekiyordu ama yarım saatliğine okuyayım dediğim kitabın iki saatte sonuna gelmiş bulundum. Sonu öyle bir aktı gitti ki, uzun süredir meşgul olduğumdan dolayı günde birkaç sayfa okumama rağmen özellikle sonuna geldiğim anda bırakamadım ve bitirdim. Okurken dediğiniz gibi kendinizi buluyorsunuz bu kitapta. Bir paragrafı belki de herkes kendi hayatındaki farklı olaylarla, duygularla bağdaştırmıştır. Bir kitabı değerli yapan, hatta onu başyapıt haline getiren de bu değil midir zaten? Herkese göre değişkenlik gösterir ve şekil alır, biçimden biçime girer.
İçerisinde aksiyon dolu olaylar yoktu ama heyecanla okudum. Kalbimin güm güm attığı anlar oldu. Sona yaklaştığımda, sadece Sinclair'in değil, benim de kendimi bulacağım hissine kapıldım. Bu yüzden sımsıkı tutundum kitaba. Uzun süredir beni bu denli etkileyen bir kitap okumamıştım ve bu yüzden olsa gerek, bitirir bitirmez hemen incelemelerine bakmak istedim. Olur da okurken bazı detayları kaçırmışsam, bu kitabı okuyan diğer insanların incelemelerinden fark edebileyim diye. Eminim ki yaşamımın ileri ki dönemlerinde bu kitabı elime alıp okuduğumda, yeni detayları keşfedeceğim. İşte bu yüzden geleceğime daha da heyecanla bakıyorum. :) Çevremde bu kitabı okuyan kimse olmadığı ve anlatacak kimse de olmadığı için üzgündüm ama böyle yazınca rahatladım. "Bu kitap hakkında benim gibi düşünen biri!" diyerekten hemen bir yorum bırakmak istedim :)
Bu arada profil fotoğrafınız çok güzel:)
phobs
Gönderi Sahibi
ben birkaç arkadaşıma ödünç verdim okuduktan sonra bazılarına da doğum günü hediyesi diye aldım ama hiçbiri okurken benim kadar etkilenmemiş yorumu görmek gerçekten çok iyi hissettirdi <3 profil fotoğrafım için de teşekkür ederiim