Haradan necə başlayacağımı bilmədən yazmağa başladım indicə. Kitabı yeni bitirdim və nə yalan deyim mənə bu qədər təsir edəcəyini düşünməmişdim. Əslindən bu janrda kitab oxuyan bir çox oxuyucu kitabın ortalarına doğru az çox anlayır məsələnin nə olduğunu. Ahmet ve Mehmet Arslan'ın arasındakı bağlılığı, Kerberos'la keçən dialoqlar və s. Eyni zamanda cinayətkarın əslində həmin şəxsin olması və Livanelinin bunu sonda tapmaca ilə verməsi insanı son ana qədər səbrsizləndirir. Livanelinin anlatım tərzi, hadisələri canlandırma şəkli insanı yormayacaq şəkildə olduğu üçün, sanki kitabın səhifələri dayanmadan bir birinin ardınca su kimi axır. Kitabın anlatmaq istədiyi fikir mənim öz fikirlərimi də alt-üst etdiyi üçün, yazdıqlarımın bir anlamı olmadığını düşünməklə qənaətlənirəm. Bir müddət sonra unudub yenidən oxumaq istəyəcəyim bir kitab olduğu isə dəqiqdir....
Kardeşimin HikayesiZülfü Livaneli