Puan vermedi·245 syf.····Okunma: 25 Kasım 2022 18:37 Nereden başlamalı? Okudukça yer yer hüzünlendiğim, bazen korktuğum bir eser oldu "Düştükten Sonra". Selim İLERİ çeşitli alanlarda edebi eserleri olan, ödüller almış bir yazar.Bundan birkaç yıl önce yaşadığı sağlık sorunu sebebiyle kısmi felç geçirmiştir. Hastane süreci sonrası Burcu AKTAŞ ile yaptığı ev sohbetinden doğmuştur “Düşüşten Sonra”. Bir anlatı türü olan bu kitapta anlatıcı olarak Selim İLERİ pişmanlıklarını, suskunluklarını, gözyaşlarını anlatıyor. Sevdiklerinin, dostlarının büyük kısmı ölmüştür artık.İçlerinde kırdıkları, küs kaldıkları vardır. Selim İLERİ bunun pişmanlığı içindedir. Bunu şöyle ifade ediyor “pişmanlıklar gelip tokat attılar. Biri bitiyor,diğeri başlıyor. Hala öyle. Tam uykuya dalerken veya uyanınca, televizyona bakarken....Ama değiştiremiyor insan hiçbir şeyi. (Syf:59) Kimler yok ki : Yusuf ATILGAN, Oğuz ATAY, Leyla ERBİL, Atilla İLHAN ,Adalet AĞAOĞLU...Her biriyle yaşanmış ayrı bir hikaye..
Ölümün soğuk nefesini hissetmektedir Selim İLERİ. Bu yüzden ölüm teması geniş yer tutar anlatılanlarda. Araya şiirler ,filmler , tarihi anektodlar girer. Selim İLERİ bu ruh haliyle edebiyatta gelinen noktayı da değerlendirir. Oldukça karamsar , insanı ürküten aynı zamanda üzen bir bakış açısıyla yapar bunu. Yazar edebiyatın artık anlamsız hale geldiğini, gerçeklikler karşısında bir öneminin kalmadığını ifade eder. Şu cümle ona aittir. " Sanat eseri, gerçek silahlar karşısında zayıf bir silah, bir su tabancası...."Belki de bu değerlendirmelerin altında bir öfke yatmaktadır. Dünyanın adaletsiz düzenine karşı bir öfke. Sanatın işlevsiz kılınmasına,sanatçının değersizleştirilmesine yönelik bir öfke.
Selim İLERİ kendi iç dünyasına da ışık tutmaktadır. Bu sefer okuyucunun gözünden bir şeyler kaçırmaya çalışmadan her şeyi ortaya dökerek. Her şey bir hiç uğrunaymış cümlesini kullanır. Ağır ve yakıcı bir cümle... Bunu şöyle ifade ediyor. “Bütün bunlar niçindi? Romanlar, öyküler, yazmak...neye yaradı? belli yılarda şöhret olmaya yaradı, aç kalmamaya yaradı. Ama insanlık adına hiçbir şeye yaramadı.”(Syf:74)
Yine de insan sanata,edebiyata yönelik umudunu korumak istiyor…Başka türlü yaşam nasıl anlam bulacaktır?