Puan vermedi·56 syf.··Beğendi
· Kitabı genel hatlarıyla çok beğendim. Her bir hikâye ayrı bir gerçeklik barındırıyordu. Ama geçişleri çok netti. Hulâsa hikâyelerde oluşturulan doğa üstü karakter ve olaylar oldukça olağan bir son ile acımasız gerçekleri gözler önüne seriyordu. En beğendiğim hikâye ise gül ile bülbül oldu.
Hikâyede alışılagelmiş bir aşk hikâyesi konu alınıyordu bir tarafa imkansız bir misyon yükleniyor ve bunun gerçekleşmesi sonucu ödül vaad ediliyordu. Basit bir fark dışında olaylar da tam bu şekilde işliyordu. Fark ise o aşkı ulvi kabul eden ve bunun için kendi canına kıyan bülbülün,herhangi bir ödüle mazhar olmayacak olmasına rağmen bu işe kalkışmasıydı. Oysaki bu aşktan hiçbir şekilde nemalanamayacak olduğu vurgulanırken aşk denilen kavramı yalnız onun yaşaması çok farklı bir ironiydi. Şöyle ki Bu olay gerçekleştikten sonra kavuşma beklentisi olan aşık, maşuk karşısına çıktığında acımasız bir şekilde reddedilerek hayatın gerçekliğini farklı bir yolla bize aktarmış oluyordu. Kime niyet kime kısmet.