Sanayi ve Nüfus
Sanayi Devrimi sırasında teknolojinin yükselişi, insan emeğinin yerini alacak makineleri getirdi ve yüzbinlerce işçiyi iş aramak için büyük şehirlere zorladı. Milyonlarca yoksul aileyi yoksulluk içinde yaşayan hızla artan nüfusu desteklemek için yeterli hükümet programı, altyapı veya fon yoktu. Kendilerini geçindiremeyenlerin çoğu - genellikle bekar kadınlar, yaşlılar, engelliler ve çocuklar - uzun saatler boyunca el emeği karşılığında bakımsız bir yatağın "kiralandığı" düşkünler evlerinde kalıyordu. Yetimhanedeki çocuklar ailelerinden koparıldı, yetersiz eğitim verildi ve genellikle önemsiz ihlaller için dayakla cezalandırıldı. Islahevinden kaçmayı başaranlar, çoğu zaman imkansız borçlar altına girdiler ve birçoğunu, koşulların genellikle düşkünlerevlerinden daha kötü olduğu borçlular hapishanelerine gönderdiler.
Bu koşullara rağmen, İngiltere'nin Viktorya dönemi hızlı bir nüfus artışı dönemiydi: İngiltere'nin nüfusu 1850'de yaklaşık 17 milyondan 1901'de 30 milyonun üzerine çıktı, bu da bazı insanların sıfır nüfus artışını savunmasına yol açtı. 1798 Nüfus İlkesi Üzerine Deneme'si Viktorya dönemi boyunca geniş ölçüde etkili olmaya devam eden filozof Thomas Malthus, yoksulların basitçe ürememesi gerektiğini ve bu nedenle alt sınıfın zamanla küçüleceğini öne sürdü.
Ekonomik Bölünme
Yoksulların tam aksine, zenginler gösterişli malikanelerde nispeten büyük hayatlar yaşıyor, çocuklarını özel olarak eğitiyor, seyahat ediyor, hizmetçiler tutuyor ve lüks partiler veriyorlardı. Hayır kurumları, zengin ve fakir arasındaki genişleyen uçurumu kapatmaya yardımcı olmak için vardı, ancak birçok varlıklı aile, daha iyi kararlarla yoksulluğun önlenebileceğine inanarak fakirlere yardım etmeyi reddetti. Birçoğu, daha iyi işler bulmaları, daha küçük ailelere sahip olmaları veya daha az harcama yapmaları gerektiğini söyleyerek, iç karartıcı varoluşlarından fakirleri sorumlu tuttu.
Bir Noel Şarkısı'ın yayımlandığı sırada, İngiltere nüfusunun yaklaşık dörtte biri yoksulluk içinde yaşıyordu. Bir zamanlar yoksul insanlara yaşamlarını sübvanse etmeleri için doğrudan para veren Yoksul Yasaları, 1834'te değiştirilerek, yoksulları ikincil devlet kurumlarından, genellikle de çalışma evlerinden yardım aramaya zorladı. Hem düşkünlerevlerinde hem de borçlu hapishanelerinde ilk elden deneyime sahip olan Dickens, mali eşitlik için çözümün, yoksul aileleri bireysel olarak destekleyen zengin hayırseverler olduğuna inanıyordu. Bir Noel Şarkısı, fakir bir ailenin hayatta kalmasına yardım etmekten büyük mutluluk duyulabileceği mesajını yaymaya yardımcı oldu.
Yoksulluk ve Hastalık
Yoksulluk, şehirlerdeki aşırı kalabalık ve kötü sağlık koşullarının birleşimi, Tiny Tim gibi yoksul Victorialıları hastalığa açık hale getirdi. Dickens, Tiny Tim'in hastalığını belirtmese de metinsel ipuçları var: bacak destekleri, koltuk değneği ve paranın çocuğun ölümünü engelleyebileceği iması. Bazı doktorlar, bu ipuçlarına ve hikayenin geçtiği yere ilişkin bilgilere dayanarak bir teşhis koymuşlardır.
Bazıları Tiny Tim'in raşitizm ve tüberkülozdan muzdarip olduğunu düşünüyor. Raşitizm, zayıf beslenme veya güneş ışığına maruz kalmama nedeniyle ortaya çıkan D vitamini eksikliği nedeniyle kemiklerin yumuşadığı bir durumdur. Bacak destekleri ve koltuk değnekleri o zamanlar yaygın çareler olurdu. D vitamini eksikliği ayrıca bağışıklık sistemini tehlikeye atarak insanları tüberküloz gibi bakteriyel enfeksiyonlara karşı duyarlı hale getirir. Tüberküloz, Dickens'ın zamanında yaygın bir katildi.
Aşırı kalabalık ve kirli bir Londra'da yaşamak, Tiny Tim'i muhtemelen işçi sınıfından raşitizmli çocukların yüzde 60'ının ve tüberküloz belirtileri olan işçi sınıfı çocuklarının yüzde 50'sinin bir parçası yapmış olabilir. Yoksul çocukların güneş ışığına erişimi (o sırada kirlilik nedeniyle engellendi) ve D vitamini içeren gelişmiş bir diyet olsaydı, bu istatistikler etkilenmiş olabilirdi.
Diğerleri Tiny Tim'e çocuk felci, beyin felci ve böbrek hastalığı teşhisi koydu. Bununla birlikte, Dickens'ın yeğeni Henry tüberkülozdan öldü ve Tiny Tim karakteri için biraz ilham vermiş olabilir.
Noel
Bir Noel Şarkısı güçlü bir sosyal mesaja sahip olsa da asıl amacı eğlendirmektir. Kısa romanın yayınlandığı sırada Noel gelenekleri hızla değişiyordu. 1840'larda, çoğu işletme Noel Günü'nde açık kaldı ve çalışanlara izin verilmesi nadirdi. 1843'te, el yazısı tebrikler ve iyi dilekler içeren ilk Noel kartları dağıtılıyordu ve İngiliz Noel krakerleri (tatlılar, oyuncaklar ve fındıklarla dolu bayram kağıtları) tatil evi dekorasyonlarını popüler hale getirdi. 1848'de bir gazete, Kraliçe Victorian ve Alman kocası Prens Albert'in süslü bir Noel ağacının etrafında kutlama yaptıkları bir tatil fotoğrafı yayınladı ve başka bir tatil geleneği doğdu.
Bir Noel Şarkısı 1843'te yayınlandığında, Noel sessiz, dini bir tatilden tüm topluluğun keyif aldığı bir tatile geçiş yapıyordu. Dickens, ailesi ve arkadaşları için ayrıntılı Onikinci Gece performansları sergileyerek tatili cömertçe kutladı. Dickens'ın onurlandırdığı bir Noel geleneği, Noel arifesinde hayalet hikayeleri anlatmaktı. Gelenek, yılın en uzun gecesi olan kış gündönümü sırasında ruhların bitmemiş işleri halletmek için dünyaya döndüğüne inanılan pagan dönemlerine kadar uzanır. Bu gelenek zamanla solsa da, Bir Noel Şarkısı, okuyucularına ürkütücü ve neşelendiricinin keyifli bir karışımını sunmaya devam eden bir tatil klasiğidir.
·
67 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.