Hoşça kal!Edebiyat
seneler geçti sevgili zeze. bugün yirmi dört yaşındayım ve bazen kendimi hasrete öyle kaptırıyorum ki çocuk olduğum günlerimi özlüyorum. önceden bilmezdim büyüyebileceğimi ya da inanmazdım büyüyeceğime, hep çocuk kalacaktım ben içimdeki sevgiyi yitirmiyecektim ama olmadı zeze, bu dünyaya gelmiş çoğu insan gibi bende artık büyüdüm ve bende onlar gibi kimsesiz kaldım, sevgimi yitirdim. seni daha yeni tanıdığım günlerde içimde çok büyük bir sevgi vardı ve farkındaydım da seni çok geç tanıdığımın ve o günden sonra seni defalarca yeniden bambaşka biri olarak tanıdım. kitaplardan uzaklaştığım bu dönemde seni özlediğimi farkettim ve tekrar tanıştım seninlen zeze ama şunu farkettim ki seninle her tanışmamda yani bugüne kadarki her tanışmamda ben hep aynı kişiymişim zeze ve bugün anladım ki ben artık çok farklı birisi olmuşum ben artık zeze nasıl denilir ya da ne denir bilemiyorum ama ben iyi birisi olarak kalamadım zeze özür dilerim.
"KÜÇÜCÜK ÇOCUKLARA HER ŞEYİ NEDEN ANLATMAK GEREK?"
hakikaten de sevgili zeze, bana hiçbir şeyi daha önceden anlatmadılar.
hoşça kal!
youtu.be/Tny7n3n85HU
·
75 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
