"On dört yaşındaydım ve dünya artık bana ait değildi. Çevreme de annemle babama da yabancılaşmıştım, onları görmek istemiyordum. Beni onlara bağlayan yalnızca nefret ya da suçluluk patlamalarıydı." (s104)
Okuduğum her kitabıyla kendisine daha çok bağlayan Annie Ernaux, bu sefer de odağa kadını koyuyor Boş Dolaplar'da. Yasadışı yollarla kürtaj yaptıran Denise Lesur'la karşılıyor başta bizi roman. Devamında ise Denise'nin bu noktaya nasıl geldiğini açıklamak adına, büyüdüğü eve götürüp, toplumun farklı kesimlerinden hayata, kadına bakışı anlatıyor Ernaux.
İki dünya arasında sıkışan Denise'in adım adım her şeye yabancılaşmasını, aile kavramını sorgulaşıyını, dinlediği rahiplere rağmen cinselliği keşfedişini, kısacası varolmaya çalışmasını tüm iç hesaplaşmalarıyla okuyoruz.
Boş Dolaplar; hem sınıflar arası çatışmanın hem de kadın olabilmenin romanı. Ben çok ama çok sevdim.
"Edebiyat da zaten yoksulluğun bir arazı değil mi, geldiğin çevreden kurtulmanın en klasik yolu." (s 149)
İyi okumalar.
··
1.529 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
