Gönderi

Öfke
İnsan, güzel sözler yankılayan güzel ve boş suretleri dağıtmak ister zaman zaman. Sonra kendinden korkar. Kendinden korktuğunda insanlardan korkar. İnsanlardan korktuğunda öfkesi katlanır. Kimi katil olur kimi hiç, kimi başka bir şey. Oluşun sesi olmasa, güzel ve boş suratlar beni deli ederdi.
·
65 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Boş suratlar... Havsalam almıyor. Gerçekten almıyor. Sinesinde yaratıcısını ve yaratıcılığı taşıyan varlığın sureti nasıl boş olabilir? Nasıl? Duygularını ele vermeyen dingin bir yüzden bahsetmiyorum elbette. Boş surat. Sen nasıl bir şeysin? Neden her yerdesin? Ne yaşadın ya da yaşamadın? Kim ya da ne, sana ne yaptı? Neden sesin yok? Neden seni duymuyorum? Sana seslendiğimde neden kendi sesim bana geri dönüyor? Kimi zaman, süngerin suyu toplaması gibi sesimi emiyorsun. Boş ve güzel surat. Sen kimdin bir zamanlar? Şahsiyetin illa ki vardı bir zamanlar. Kim aldı yüzünden yüzünü? Neden bu kadar boş bakıyorsun? Tebessümün neden tüylerimi diken diken ediyor? Neden tiksiniyorum senden? Sana baktığımda kendi yüzümü tırnaklarımla rendelemek istiyorum. Benden uzak dur boş surat.