Tam bir hayal kırıklığı oldu. Anlattığı bir şey yok desek yeridir. Tüm kitap kahramanın Ankara-Denizli arası yolculuklarıyla, dinlediği türkülerle ve gördüğü sütkırı atla geçiyor. Tüm kitap boyunca sonunu bildiğiniz bir hikayeyi belki farklı bir şey olur diye okuyorsunuz. Kendimi otostop çekerken sıkıcı bir adamın arabasına binmiş de onun hayat hikayesini dinlemek zorunda kalmış gibi hissediyorum desem yeridir.
Toptaş'ın dilini çok övüyorlar ama bütün kitap zıtlıklarla kurulan söz sanatları bıktırdı beni. Yok uzaklaşırken yaklaştı, yaklaşırken uzaklaştı. Yok göründükçe yankılandı, yankılandıkça göründü. Bunun gibi bolca söz sanatı var ve bunlara denk geldikçe oflayıp puflamadan edemedim.
Kitap "o kadar bir şey anlatmıyor ki" arka kapak yazısına kitap hakkında bir şey yazılamamış desek yeridir. İsim desen kitapla tümüyle alakasız. Kitapta kuş yok, yani fiziken değil sözcük olarak bile yok. Kuşlarla özdeşleştirebileceğimiz bir an, bir cümle yok... Garip diyebiliyorum sadece.
·
57 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.