Derin bir iç çekti, ateşe bakarak cevap verdi.
“Yapabilir miyim?
Karışabilir miyim kalabalığa, kaybolurken kendimden?
Çıkabilir miyim sahte kahkahalar dinlerken içimden?
Taklalar mı atmam gerekir kendimi sevdirmek için
Yoksa bir yalaka mı olmalı uğruna bir hiçin?
Ah şu ihtişamlı çarkımız…
İnce ruhlar çıkarıyoruz, kırık her kalbin enkazından.
Öylesine sessiz ki insanlık şarkımız,
Kurtaramıyoruz yazarları satır aralarındaki dipsiz boşluklarından
Söyle…
Ne kadarına tanık olacağız merhametin, sessiz iyiliklerde?
Dinle…
Ne zaman kulak vereceğiz varoluşumuza, hassas kalplerde?
Uyanabilseydim keşke…
Beklenmedik en sert tokattı gerçek şu yüzüme.
Anlatabilseydim keşke…
Yetersiz artık hiç olmadığı kadar, eksik denilen o kelime…”
·
49 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.