Kitabı sınavım için okumuştum. Daha önceden okusaydım dediğim bir kitap.
Kitapta konular sadece eğitim ve çocuklar üzerinden değil iş yaşamı üzerinden de yaklaşıyor. Bu yönüyle kitap sadece öğretmen ve ebeveynlere değil çok daha geniş bir kitleye hitap ediyor.
Kitap, ödül çocukları nasıl etkiler ve ödül yerine ne yapmalı? Başlıkları altında iki kısımdan oluşuyor.
İlk kısım on altı bölüme ayrılarak ödülün etkileri anlatılmaktadır. Beş bölümlük ikinci kısımda ise ödül vermek yerine ne yapılması gerektiği anlatılıyor. Size bu iki bölümden kısaca bahsedeceğim:
Ödül çocukları nasıl etkiler?
•Öül var olan iç motivasyonu öldürür.
•Ödül ile ceza özünde aynıdır. İkisi de kontrol mekanizmasıdır.
(Aileler ve öğretmenler çocuklara ödül vaat ettiği an, aslında onu gizliden gizliye cezalandırmış olur. Bir nevi ödül yapay sevgi aracıdır.)
•Amaç ödül kazanmak olunca, insanlar daha çok etik dışı davranışa yöneliyor. Ödül ahlaklı olmamayı öğretiyor.
Peki, ödül yerine ne yapmalı?
•kök sorunu çözmek gerekir. Bu da kitapta şu şekilde açıklanıyor:
"Koşulsuz ebeveynlik” prensibini uygulamak çok önemli. Önemli olan çocukta davranışı belirleyen temel bir değerler sistemi oluşturmaktır. Bu da kontrol mekanizmaları ile değil, model olarak oluşturulur.
•Çocuğa sorumluluk kazandırılmalı. Bunun yolu da demokratik aile olmaktır.
•Hem çocuğa bir düzen sunmalı hem de özerklik verilmelidir. Bunu yapmanın da üç temel adımı vardır. İlk önce evde kurallar ve rutinler yoluyla düzen kurulacak, daha sonra da bu düzen içinde çocuğa seçme hakkı verilecek. Çocuk kurallara uymazsa ödül ya da ceza olmayacak, problemin temeli anlaşılıp çözülecek. Problemi çözme sorumluluğu ailenin rehberliğinde çocuğun olacak. Problemi çözmek mümkün değilse, çocuktan kurala uyması istenecek ama bu durumda onun duygusu onaylanacak. Çocuk tüm bunlara rağmen sorumluluğunu yerine getirmezse, yine ödül ve ceza olmadan, davranışın bedeli ödetilecek.
Sakın burada bedel olayını yanlış olarak algılamayın çünkü bedel, davranışın doğal sonucudur. Cezadan çok farklıdır.
Kitapta en çok ilgimi çeken nokta 202. sayfadaki PİDE yöntemi oldu. PİDE. (Perspektif-İhtiyaç-Duygu-Emek). Kısaca bu yöntemi açıklayayım:
İlk olarak çocuğun bakış açısını anlamak gerekir çünkü ona göre her davranışı çok mantıklıdır. İkinci olarak onun ihtiyacını anlamak gerekir. Üçüncü olarak ihtiyacın temelindeki duyguyu keşfetmek gerekir. Bunları yaptıktan sonra da son olarak çocukla ilişki kurarak beraber çözüm üretilir.
Anlaşıldığı üzere, ödül ve cezanın birbirinden farkı yok. İkisi de kolaya kaçmak ve gerçek sorunu gözardı etmek olduğu gibi, çocuğun iç motivasyon geliştirmesine engel oluyor.
Çocuğu mutlu ve başarılı yapacak şeyler, öz değerlendirme, geribildirim, öz denetim, gelişim, koşulsuz sevgi.
Tüm bunların yapılabileceği aile ortamı Demokratik Aile. Demokratik Aile olabilmek için yapılması gereken ilk adım, çocuğu olduğu gibi kabul etmek ve aile toplantısı yapmak.
Kitabın her ebeveyne her eğitimciye ve her yetişkine hitap ettiğini düşünüyorum. Bir şeyler çok geç olmadan mutlaka okuyun!
·
33 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.