"Ölmek bir şey değil; yaşamamak korkunç şeydir." (Sayfa 1755)
Evet, yaşamamak. Peki kimler yaşıyor? Bence inananlar ve sevenler yaşıyor. Diğerlerine 'ayakta ölüler' diyebiliriz.
Jean Valjean ölü durumdayken bir insanla karşılaştı ve dirilerek bambaşka bir insan olarak yaşadı.
Bu kitap;
Maddi sefalet ile manevi sefaletin hikayesi.
Kötü oldukları için sefil olanlar ile kötüler yüzünden sefil kalanların hikayesi.
Erdemlilik ile kötülüğün hikayesi.
Kapısı açık yaşayan, kötülüğe iyilik ile karşılık vererek insanları eğiten örnek din adamı Bienvenü'nün hikayesi.
Fantine'in, Jean Valjean'ın, Cosette'in, Marius'ün, Gavroche'un, Eponine'in hikayesi.
Gerçek bir din adamını Bienvenü,
Erdemliliği Jean Valjean,
Tertemizliği Cosette,
Karşılıksız aşkı Eponine,
Aydın bir genci Marius,
Sınırsız kötülüğü Thenardier,
Terkedilmiş masum çocuğu Gavroche ve kardeşleri,
Duygusuz, soğuk yasalarla sınırlı kalmış bir polisi de Javert temsil ediyor.
Victor Hugo diğer eserlerinde olduğu gibi bu muhteşem hikayenin arasında da Waterloo Savaşı, Paris, sadece rahibelerin yaşadığı bir manastır, genel olarak manastır, dua, dönemin Paris'inin sokak çocuklarının özellikleri, dönemin Paris'inin lağımları gibi bir çok konuda da bilgiler veriyor. Bu bölümler bir Fransız için mutlaka ilgi çekicidir fakat bizler için biraz sıkılabileceğimiz bölümler olduğunu söylemeliyim.
Özellikle önem verdiğim bölümleri ve alıntıları aşağıda özetliyorum;
Jean Valjean'ın, "Raskolnikov" benzeri bir durumda kaldığı anlar... Ya masum birini haksız yere hapise gönderip bir çok yoksulun hayatını kurtarmak ya da o kişinin masumluğunu ispat edip bundan vazgeçmek çatışmasını yaşadığı anlar. (Sayfa 294-299 arası)
Jean Valjean'ın hapishane ile manastırı karşılaştırdığı bölüm. (Sayfa 700-704 arası)
Gavroche'un şahit olduğu Montparnasse ile ihtiyar adamın hadisesinde, ihtiyar adamın verdiği ders çok etkileyiciydi. (Sayfa 1126-1132 arası)
Victor Hugo'nun aşk ve sevgi ile ilgili muhteşem sözlerinin yer aldığı bölüm. (Sayfa 1141-1146)
"İnsanlar gerçekte ikiye ayrılır: Kafası aydınlık olanlar, kafası karanlık olanlar." (Sayfa 1209)
Polis Javert'in geçirdiği ruhi parçalanmaların anlatıldığı bölüm. (Sayfa 1599-1612 arası)
Jean Valjean'ın içini dökerek sırrını paylaştığı psikolojik durumunun tablosu . (Sayfa 1681-1699)
Çok fazla söze gerek yok. Mutlaka tavsiye ediyorum. Herkese faydalı okumalar dilerim.
·
88 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.